گسیل‌های صوتی گوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هر صوتی که توسط حلزون گوش داخلی تولید شده و در مجرای گوش، کشف گردد را می‌توان گسیل صوتی گوش (به انگلیسی: Otoacoustic Emissions) دانست[۱].

تعریف[ویرایش]

گسیل‌ها، اصوات کم شدتی هستند که با قرار دادن میکروفون در مجرای گوش، می‌توان آنها را ثبت نمود. در واقع این امواج، حاصل حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در پاسخ به جنبش نشات گرفته از حلزون، به حساب می‌آیند. با حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در هوای موجود در فضای گوش میانی و گوش خارجی، این جنبش به انرژی صوتی تبدیل می‌شود. یعنی این اصوات همان مسیری را طی میکنند که اصوات رو به داخل گوش طی میکند اما در جهت عکس.

طبقه بندی[ویرایش]

امروزه گسیل های صوتی گوش بر اساس مکانیسم تولید به دو دسته تقسیم میشوند که شامل: گسیل های بازتاب خطی و اعوجاج غیر خطی هستند اما طبقه بندی نوع قدیمی بر اساس نوع محرک بوده است که شامل موارد زیر است:

  • گسیل‌های صوتی خودانگیخته یا SOAE، که بدون ارایه محرک صوتی، ثبت می‌شوند و برای شناسایی آنها، از تحلیل طیفی صوت در مجرای گوش خارجی استفاده می‌شود.این نوع گسیل های صوتی با قرار دادن یک میکروفن بسیار حساس در مجرای گوش (در 50 درصد از گوش های انسان های طبیعی) قابل ثبت هستند . این نوع گسیل های گوش در گوش نوزادان دارای شدت بلند تری نسبت به بزرگسالان است همچنین این گسیل ها در گوش های که قابل ثبت هستند اغلب در فرکانس های 1 تا 3 کیلوهرتز قرار می گیرند.
  • گسیل‌های صوتی برانگیخته یا EOAE که با ارایه محرک صوتی به گوش برانگیخته می‌شوند[۲].

این گروه خود دارای چند نوع می باشد که شامل: گسیل های برانگیخته ی گذرا (TOAE)، گسیل های برانگیخته اعوجاجی(DPOAE)، گسیل های برانگیخته فرکانسی(SFOAE) هستند. به علت اینکه گسیل ها اسوات بسیار ضعیفی هستند برای ثبت آنها باید از میانگین گیری استفاده کرد مه برای گسیل های صوتی بر انگیخته از نوع گذرا و فرکانسی از میانگین گیری زمانی استفاده میشود.

میانگین گیری زمانی[ویرایش]

میانگین گیری زمانی بر پایه این تئوری است که وقتی در محیطی هم سیگنال وجود دارد و هم نویز (که در اینجا نویز همان اصوات فیزیولوژیک بدن و هم اصوات خارجی و سیگنال همان گسیل ها هستند) سیگنال از نظر وقوع همزمان با محرک ارائه شده و نویز ها به صورت تصادفی هستند. پس میتوان با ارائه در دفعات ریاد و میانگیری از آن ها تا حد چشمگیری نویز را کاهش و سیگنال را افزایش داد.

موارد کاربرد گسیل های صوتی گوش[ویرایش]

بیشتری کاربرد این گسیل ها در غربالگری شنوایی نوزادان است. چرا که دارای پاسخ هایی سریع و قابل اعتماد است و از طرفی نیاز یه اتاقک آکوستیک نمی باشد و نیز چون موارد مصرفی ندارد در نتیجه هزینه تمام شده ی کمتری خواهد داشت. از موارد دیگر میتوان به موارد زیر اشاره کرد: - تشخیص بیماری نوروپاتی شنوایی (به انگلیسی: auditory nuropathy) - پایش وضعیت حلزون شنوایی در موارد مصرف داروهای اتوتوکسیک - پایش وضعیت حلزون شنوایی در جراحی های عصب شنوایی - استفاده به عنوان مجموعه تست ها (به انگلیسی: Test battery) در افراد سخت آزمون همانند: خردسالان، کودکان دچار اوتیسم، عقب افتاده ذهنی و غیره.

منابع[ویرایش]

handbook of clinical audiology, j. katz 6th edition 2009

audiology diagnosis second edition