کوه‌چر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۷°۵۵′۱۴″ شمالی ۵۲°۱۰′۱۶″ شرقی / ۲۷.۹۲۰۵۶°شمالی ۵۲.۱۷۱۱۱°شرقی / 27.92056; 52.17111[۱]

کوه‌چر
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان بوشهر
شهرستان جم
بخش بخش مرکزی
دهستان بنا هادی
مردم
جمعیت ۲۱۲ نفر

کوه‌چر روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران.

این روستا در دهستان کوهچر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۲ نفر بوده است. کشاورزی و دامداری از جمله شغل اکثر مردم اهالی این روساست.

مشخصات[ویرایش]

روستای کوچهر در ناودانی از دو رشته کوه ستورگ که ادامه رشته کوه‌های زاگرس است، قرار داشته و از غرب به شهرستان کنگان و از شرق به پالایشگاه گاز فجر جم و از شمال به کوه‌های دراهک از توابه شهرستان دیر و از جنوب به روستای آبگرمک و کوری حیاتی محدود می‌گردد. نام قدیم این روستا، بنه هادی بوده‌است. تا آنجائکه تحقیق نشان می‌دهد هادی بزرگ خاندان عبداللهی بوده که هم اکنون هم عده زیادی از آنها در این روستا ساکن می‌باشند. این روستای خوش آب وهوا مناطق جنگلی فراوانی را در شمال خود جا داده که از درختان چند هزار ساله بن، کلخنگ و بادام کوهی تشکیل شده و در سی ساله گذشته بیش از سه بار طعمه حریق شده‌است. راه‌های پیاده‌رو آن شامل راه موسرخ به شهر بنک وصل می‌شود و راه کل ترک و کل بوآ که هردو به شهر کنگان که محل داد ستد مردمان این روستا بوده، ختم می‌گردد. راه‌های کل باریکو، کل حرمی به ترتیب به روستاهای دوتو ولی و حرمی اناری منتهی می‌گردد. این روستا در اوایل انقلاب دارای یک جاده خاکی گردید که می‌توان از تلاش‌های جهادگرانی همچو عبدالله حیدری (باوی) و غلامحسین حیدری (ایاز) قدردانی کرد و همچنان به همت آقای بهمن بیگی که برنده لوح تقدیر یونسکو جهت توسعه آموزش در عشایر فارس شده، در سال ۱۳۵۷ یک مدرسه دو کلاسه در این روستا تأسیس شد که باز به همت آقای عیسی تشانی (جهادگر) در سال ۱۳۶۱ به مدرسه ۵ کلاسه تبدیل گردید. پروژه آبرسانی به این روستا که در ان زمان دارای اهمیت زیادی بود توسط آقای عبدالحسین اکسیر مسئول وقت بهداشت محیط بخش جم بود و هم اکنون منتخب اول مردم شهر جم برای پارلمان شهری است، اجرا گردید. در شرق این روستا چشمه‌ای قرار دارد که به احتمال زیاد موجب اسقرار این روستا شده‌است و داری حدود سه اینچ آب در تمام فصول سال می‌باشد و به دلیل روییدن درخت‌های جنگلی بنام هلویه، به رودخانه هلودان مشهور بوده‌است. این چشمه در مسیر ۵ کیلومتری خود موجب آبیاری باغستان‌ها حوسییاوی، بن تنگ، تنگ حنا، پاچرم و شهرخاص شده‌است. آثار باستانی زیادی از جمله چندین رشته قنات و چندین حلقه چاه و چندین آب بندساروجی نشان از قدمت پندین ساله این روستا می‌باشد. نماد این روستا قله ای زیبا بنام پوز هادی (پوز هودو) است که باید از اسم هادی بنیانگذار این روستا گرفته شده باشد.

منابع[ویرایش]

  • درگاه ملی آمار
  • بخشایش، محمد نور، (دیوان محیا) ، ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، تهران: چاپ اول، ۱۳۷۳ خورشیدی.