کهکشان مثلث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: نقشه آسمان ۰۱h ۳۳m ۵۰٫۹s٬ +۳۰° ۳۹′ ۳۶″

کهکشان سه‌تکه
M33 2 PS wiki.jpg
تصویر آماتوری از کهکشان
اطلاعات رصدی
صورت فلکیسه‌سو
بعد01h 33m 50.9s[۱]
میل‏ 36″ 39′ ‎+30°[۱]
انتقال دوپلر-۰٫۰۰۰۵۹۷
فاصله۲٫۸۱ میلیون سال نوری
نوعSA(s)cd[۱]
ابعاد ظاهری (V)۷۰٫۸ × ۴۱٫۷ moa[۱]
قدر ظاهری (V)۶٫۲۷
نام‌های دیگر
NGC 0598,[۱] MCG +05-04-069,[۱] 1ES 0131+303,[۱] RX J0133.8+3039,[۱] PGC 005818[۱]
همچنین ببینید: کهکشان, فهرست کهکشان‌ها

کهکشان مثلث (به انگلیسی: Triangulum Galaxy) یا کهکشان سه‌گوش یا مسیه ۳۳ یا ان‌جی‌سی ۵۹۸ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سه‌سو است.[۲]

سومین کهکشان بزرگ مارپیچی آن هم در میان کهکشان‌های گروه مرکزی، کهکشان مثلث است که نسبت به کهکشان آندرومدا و راه شیری بسیار کوچک‌تر است. این کهکشان که حدود ۳ میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد در آسمان زمین در فاصله بسیار نزدیکی به آندرومدا قرار دارد. به طورى كه دانشمندان گناه مى كردند كه شاید این کهکشان یکی ديگر از اقمار کهکشان آندرومدا بعد از مسيه ١١٠ و مسيه ٣٢ باشد. با وجود فاصله نسبی به زمین و فشردگی این کهکشان از روی زمین کهکشان مثلث کم سو و محو و مات به نظر می‌آید. دلیل این امر این است که خدود ١٠ ٪‏ ستاره هاى كهكشان راه شيرى در راستاى ديد ما نسبت به كهكشان واقع شدند و نور همین تعداد ستاره‌ باعث شده كه نور کهکشان پراکنده شده و به‌طور متمرکز به زمین نمی‌رسند.

این کهکشان سومین کهکشان بزرگ در گروه محلی است و ۵۰۰۰۰ سال نوری قطر دارد. کهکشان مثلث دورترین جسمی است که می‌توان آن را با چشمان غیرمسلح رصد کرد و تخمین زده می‌شود حدود ۴۰ میلیارد ستاره در آن قرار دارند. در حالی که این رقم برای کهکشان راه شیری ٢٠٠ میلیارد و برای کهکشان آندرومدا ٤٠٠میلیارد ستاره است. در اين كهكشان ستاره زايى شديدى در جريان است بنابراين نواحى تازه زا و متراكمى در اين كهكشان يافت مى شود. در ظمن سحابى ان جى سى ٦٠٤ كه دومين رتبه را در بزرگى و عظمت در بين سحابى هاى ستاره زا را كسب كرده و جرمى معادل ٤٠ برابر سحابى شكارچى و ٦٠٠ برابر اين سحابى درخشندگى دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ NASA/IPAC Extragalactic Database (Results for NGC 598 ed.) Retrieved on 2006-12-01.
  2. S. J. O'Meara (1998), The Messier Objects, Cambridge: Cambridge University, ISBN 0-521-55332-6

۰

پیوند به بیرون[ویرایش]