سحابی شکارچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سحابی شکارچی
سحابی
Orion Nebula - Hubble 2006 mosaic 18000.jpg
سحابی جبار گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی هابل
اطلاعات رصدی: {{{مبدا}}} مبدأ
بعد05h 35m 17.3s[۱]
میل‏28″23′‎−05°[۱]
فاصلهz=۱٬۲۷۰±۷۶ ly (389 pc)
قدر ظاهری (V)+3.0[۲]
صورت فلکیشکارچی
ویژگی‌های فیزیکی
شعاع۱۲ ly [a] سال نوری
قدر مطلق (V)
ابعاد۶۵×۶۰ arcmins[۳]
نام‌های دیگرNGC 1976, M42,
LBN 974, Sharpless 281
جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها

سحابی شکارچی یا سحابی جبار (به انگلیسی: Orion Nebula) (نام‌های ثبت شده در کاتالوگ‌ها: ام۴۲، مسیه ۴۲ و ان‌جی‌سی ۱۹۷۶) از پرنورترین سحابی‌های آسمان است که با چشم غیرمسلح هم دیده می‌شود. قدر ظاهری این سحابی پراکنده در آسمان ۴ است. این سحابی در فاصلهٔ ۲۰٪± ۱۳۴۴ سال نوری در منظومه قرار دارد و نزدیکترین منطقهٔ تشکیل ستاره‌های پرجرم به زمین است. اندازهٔ زاویه‌ای M42 معادل ۱ درجه است و با توجه به فاصلهٔ آن از زمین، پهنای تقریبی آن در آسمان ۲۴ سال نوری به دست می‌آید.

این سحابی از نوع سحابی‌های پراکنده‌است و مکان آن در جنوب کمربند شکارچی در صورت فلکی شکارچی قرار دارد. سحابی‌های پراکنده سحابی‌هایی هستند که مرز مشخصی ندارند و بیشتر سحابی‌ها از این نوع هستند.

جوان‌ترین و درخشان‌ترین ستارگانی که اکنون در سحابی شکارچی مشاهده می‌شوند کمتر از ۳۰۰٬۰۰۰ سال عمر دارند.[۴]

سحابی شکارچی یکی از دقیق‌ترین اجرام مورد بررسی و عکاسی قرار گرفته در آسمان شب است و یکی از غنی‌ترین ویژگی‌های آسمانی است که مورد مطالعه وبررسی قرار داشته‌است.[۵] این سحابی از خود دانستنی‌های بسیاری را در مورد چگونگی روند شکل‌گیری ستارگان و سامانه‌های سیاره‌ای از فروپاشی ابرهای گاز و غبار نشان داده‌است. اخترشناسان توانسته‌اند مستقیماً دیسک‌های پیش سیاره‌ای و کوتوله‌های قهوه‌ای درون سحابی، آشفتگی‌های شدید و متلاطم گازها و اثرهای فرایند فیزیکی یونیزه‌کننده عکس ستاره‌های عظیم مجاور در سحابی را مشاهده کنند.

نگارخانه[ویرایش]

OrionHunterWilson.jpg

سحابی جبار

Orion Nebulae.jpg

تصویر پانورامیک از سحابی جبار توسط Sonap - Sidnnaol با تلسکوپ ۱۸ اینچ نیوتونی و دوربین نیکون D70 گرفته شده‌است.

Sig07-006.jpg

ستاره نوزاد، عکس از ناسا تلسکوپ فضایی اسپیتزر

M42 - The Orion Nebula.jpg

سحابی شکارچی

ESO-M42-Phot-03a-01.jpg

بخش مرکزی سحابی.

VISTA’s infrared view of the Orion Nebula.jpg

این نگاره (مسیه ۴۲)، با ویستا، تلسکوپ مادون قرمز در رصدخانه پارانال در یلی گرفته شده‌است.

Spitzer's Orion.jpg

شکارچی توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «SIMBAD Astronomical Database». از پارامتر ناشناخته |تارخ بازدید= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |کار= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. «Nasa/Ipac Extragalactic Database». دریافت‌شده در ۲۰۰۶-۱۰-۱۴. از پارامتر ناشناخته |کار= صرف‌نظر شد (کمک)
  3. Revised NGC Data for NGC 1976 per Wolfgang Steinicke's NGC/IC Database Files بایگانی‌شده در ۲ فوریه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine.
  4. [۱] HUBBLE PROBES THE GREAT ORION NEBULA ...
  5. Press release, "Astronomers Spot The Great Orion Nebula's Successor بایگانی‌شده در ۲۰۰۶-۰۲-۱۸ توسط Wayback Machine", Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, 2006.