کنشگری قضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کنشگری قضایی اشاره به احکام قضائی دارد که مشکوک به ملاحظات شخصی یا سیاسی باشند تا بر اساس قانون موجود. این اصطلاح گاهی به عنوان متضاد خویشتن‌داری قضایی به کار می‌رود.[۱] تعاریف کنشگری قضایی، و این که چه تصمیمات مشخصی کنشگرانه‌اند، یک مسئله سیاسی مجادله‌برانگیز است، خصوصاً در ایالات متحده آمریکا. مسئله کنشگری قضایی ارتباط نزدیکی با تفسیر قانون اساسی، تفسیر قوانین موضوعه، و اصل تفکیک قوا دارد.

مثال‌ها[ویرایش]

آنچه در پی می‌آید به عنوان مثال‌هایی از کنشگری قضایی یاد می‌شود:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Christopher Wolfe, Judicial activism, Rowman & Littlefield, ISBN 0-8476-8531-4.
  2. Vincent Martin Bonventre, "Judicial activism, judges' speech, and merit selection: conventional wisdom and nonsense," Albany Law Review, Summer 2005, Judicial activism, judges' speech, and merit selection: conventional wisdom and nonsense Albany Law Review, 2005
  3. Roe v. Wade a classic example of judicial activism بایگانی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine The Daily Campus, September 12, 2008
  4. The real case of judicial activism The Times Herald, June 2, 2009
  5. Jon Boone (June 19, 2012). "Pakistan's prime minister Yousuf Raza Gilani disqualified by supreme court". The Guardian. London. Retrieved 2013-12-21.