کانون وکلا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کانون وکلا یا کانون وکلای دادگستری نهادی غیردولتی در کشورهای مختلف است که در جهت پشتیبانی از وکلا و نیز نظارت بر عملکرد آنها تشکیل شده‌است.

کانون وکلای دادگستری مؤسسه‌ای است مستقل و دارای شخصیت حقوقی که در مقر هر دادگاه استان تشکیل می‌شود. این نهاد قدیمی ترین سازمان مردم نهاد ایرانی است که به موجب لایحه استقلال کانون وکلا در سال ۱۳۳۱ به عنوان نهادی با شخصیت حقوقی و مستقل وجود آمد، هرچند پیش از آن هم موجودیت داشت.[۱] هیئت مدیره، رئیس، دادگاه انتظامی وکلا و دادسرای انتظامی وکلا از نهادهای هر کانون هستند. وظایف کانون وکلا به قرار زیر است:

  • دادن پروانه وکالت به داوطلبانی که واجد شرایط قانونی باشند.
  • اداره امور راجع به وکالت دادگستری و نظارت بر اعمال وکلا و کارگشایان.
  • رسیدگی به تخلفات و تعقیب انتظامی وکلا و کارگشایان دادگستری به وسیله دادسرا و دادگاه انتظامی وکلا.
  • معاضدت قضایی.
  • فراهم آوردن وسایل پیشرفت علمی و عملی وکلا.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. آیین دادرسی مدنی پیشرفته، عبد الله شمس، جلد نخست، نشر آداک