وکیل دادگستری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
وکیل دادگستری
Honoré Daumier 018.jpg
توصیف
مهارت‌هاحافظهٔ خوب، مهارت‌های ارتباطی، ذهن تحلیل‌گر، تفکر انتقادی، استقلال فردی، تسلط بر فن بیان، شیوایی قلم
زمینه کاری
مراجع قضایی

وکیل دادگستری به فردی گفته می‌شود که معمولاً پس از طی کردن آزمون‌ها و آموزش‌های مختلف حقوقی و دریافت پروانهٔ وکالت دادگستری، مجوز وکالت و حضور در مراجع قضائی از جانب اشخاص دیگر را دریافت می‌کند. در ایران پروانهٔ وکالت پایه یک دادگستری، مطابق قانون کیفیت اعطای پروانهٔ وکالت دادگستری و ماده 187 قانون برنامه سوم توسعه توسط کانون وکلای دادگستری و مرکز وکلای قوه قضاییه به دارندگان شرایط وکالت اعطا می‌شود. مهم‌ترین شرایط وکالت دادگستری در ایران داشتن دانشنامهٔ کارشناسی در حقوق یا معادل آن، قبولی در آزمون کارآموزی وکالت و طی نمودن ۱۸ ماه دورهٔ کارآموزی نزد یک وکیل با سابقه می‌باشد.[۱][۲]

واژه‌های مرتبط[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «وکیل کیست و به چه کسی وکیل پایه یک دادگستری گفته می‌شود؟». خبرگزاری تسنیم.
  2. «بررسی تطبیقی ورود متقاضیان به حرفه وکالت در ایران و آمریکا». دنیای اقتصاد.

پیوند به بیرون[ویرایش]