پرش به محتوا

ژانیو کوآدروس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ژانیو کوآدروس
بیست‌ودومین رئیس‌جمهور برزیل
دوره مسئولیت
۳۱ ژانویه ۱۹۶۱ – ۲۵ اوت ۱۹۶۱
معاون رئیس‌جمهورژوآو گولارت
پس ازژوسلینو کوبیچک
پیش ازپاسکوآل رانیری مازیلی
24th and 36th Mayor of São Paulo
دوره مسئولیت
۱ ژانویه ۱۹۸۶ – ۱ ژانویه ۱۹۸۹
پس ازMário Covas
پیش ازLuiza Erundina
دوره مسئولیت
۱۷ ژانویه ۱۹۵۵ – ۳۱ ژانویه ۱۹۵۵
پس ازPorfírio da Paz (ex officio)
پیش ازWilliam Salem
دوره مسئولیت
۸ آوریل ۱۹۵۳ – ۷ ژوئیه ۱۹۵۴
پس ازArmando de Arruda Pereira
پیش ازPorfírio da Paz (ex officio)
18th Governor of São Paulo
دوره مسئولیت
۳۱ ژانویه ۱۹۵۵ – ۳۱ ژانویه ۱۹۵۹
معاون فرماندارErlindo Salzano
پس ازLucas Nogueira Garcez
پیش ازCarvalho Pinto
Legislative positions
Member of the Chamber of Deputies
دوره مسئولیت
۱ فوریه ۱۹۵۵ – ۳۱ ژانویه ۱۹۶۱
حوزه انتخاباتیParaná
Member of a State Assembly
دوره مسئولیت
۱ فوریه ۱۹۵۱ – ۸ آوریل ۱۹۵۳
حوزه انتخاباتیSão Paulo
Member of a City Council
دوره مسئولیت
۱ فوریه ۱۹۴۷ – ۱ فوریه ۱۹۵۱
حوزه انتخاباتیSão Paulo
اطلاعات شخصی
زاده
Jânio da Silva Quadros

۲۵ ژانویهٔ ۱۹۱۷
کامپوگرانده، ماتو گروسو، برزیل
درگذشته۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۲ (۷۵ سال)
São Paulo, سائو پائولو، برزیل
ملیتبرزیلی
حزب سیاسیPDC (1947–1960)
PTN (1960–1961)
PMDB (1980–1980)
PTB (1980–1986)
Independent (1986–1989)
PSD (1989–1989)
Independent (1989–1992)

ژانیو کوآدروس (پرتغالی: Jânio Quadros; زاده ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۲) وکیل و سیاست‌مدار برزیلی و بیست‌ودومین رئیس‌جمهور برزیل بود. او ریاست‌جمهوری برزیل را از ۳۱ ژانویه تا ۲۵ اوت ۱۹۶۱ (تا زمان استعفایش) بر عهده داشت.

استفعا از ریاست‌جمهوری

[ویرایش]

در تابستان سال ۱۹۶۱، کوآدروس با مخالفت‌های فزاینده‌ای از سوی کنگره مواجه شد و بسیاری از متحدان سابق خود را از خود رنجاند. وی در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۶۱ به شکل غیرمنتظره‌ای استعفا داد و در نامه استعفای مرموز خود به نیروهای خارجی و «نیروهای وحشتناک و غیبی» اشاره کرد. باور عمومی بر این است که استعفای او تلاشی برای افزایش قدرتش بود و او انتظار داشت که با استقبال مردم یا درخواست کنگره ملی برزیل و ارتش، دوباره به ریاست‌جمهوری بازگردد. با توجه به عدم محبوبیت گولارت در میان نظامیان و دیگر عناصر محافظه‌کار، احتمالاً کوآدروس انتظار داشت که استعفایش پذیرفته نشود.[۱] اما این اقدام نمایشی او بلافاصله توسط کنگره ملی برزیل کارکرد خود را از دست داد؛ زیرا که استعفای کوآدروس پذیرفته شد و از رئیس مجلس نمایندگان، پاسکوآل رانیری مازیلی خواستند تا تا زمانی که معاون رئیس‌جمهور، ژوآو گولارت از سفرش به چین بازگردد، موقتاً مسئولیت ریاست‌جمهوری را بر عهده بگیرد. استعفای کوآدروس بحران سیاسی جدی‌ای را ایجاد کرد و زمینه را برای کودتای ۱۹۶۴ فراهم ساخت. ارتش که از گرایش‌های چپ‌گرایانه گولارت نگران بود، آماده مقابله با آغاز به کار او به‌صورت قهرآمیز به نظر می‌رسید. ایالات متحده نیز درباره احتمال ریاست‌جمهوری گولارت نگران بود و بررسی حمایت از نیروهای ضد گولارت را آغاز کرد. در نهایت، گولارت در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۶۱ سوگند یاد کرد، اما با اصلاحیه‌ای به قانون اساسی که بر پایه آن سیستم پارلمانی برپا می‌شد که در ۲ سپتامبر تصویب شد قدرت وی محدود شد. گولارت از حزب کوآدروس نبود، زیرا در آن زمان، رأی‌دهندگان برزیلی می‌توانستند رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور را از احزاب مختلف انتخاب کنند.

منابع

[ویرایش]
  1. Skidmore, Thomas E. 2007. Jânio quadros: Agonizing interlude. In. New York: Oxford University Press.

پیوند به بیرون

[ویرایش]