چربی پشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پماد لانولین

چربی پشم یا لانولین موم زرد رنگی می‌باشد که از غدد چربی پشم حیوانات گرفته می‌شود. بیشتر لانولین‌های مورد استفاده انسان از پشم گوسفند تهیه می‌شود. لانولین غالبا به اشتباه و برای بیش از ۱۵۰ سال در فارماکوپهها چربی پنداشته می‌شد در حالی که فاقد گلیسرید و در حقیقت از مومها است. این موم از طریق فشردن پشم گوسفند در میان یک غلتک تهیه می‌شود. تمام یا بیشتر لانولین در زمان تهیه نخ، نمد و پارچه از پشم جدا می‌شود.

نقش طبیعی لانولین در پشم برای حفاظت از آن و پوست جاندار در برابر نابسامانی‌های آب و هوا و محیط زیست است. همچنین به نظر می‌رسد این ماده نقشی در دستگاه پوششی بهداشتی بدن حیوان دارد. لانولین و بسیاری از مشتقات آن به عنوان ماده بهداشتی برای درمان و زیبایی پوست انسان استفاده می‌شود. [۱]

کاربردهای لانولین[ویرایش]

از لانولین به عنوان یک نرم کننده ، لوازم آرایشی و دارویی مورد استفاده می شود. کد ملی قوانین فدرال آمریکا بیان می کند که لانولین در محدوده غلظت ۱۲-۵۰٪ ممکن است در پماد ضدپلاسم استفاده شود.

لانولین در حفاظت، درمان، و افزایش زیبایی پوست انسان استفاده می شود. خواص آب گریزی آن می تواند به محافظت از پوست در مقابل عفونت ها و یا تحریک پوست کمک کند،.

لانولین به عنوان یک ماده فعال در بیشتر محصولات موضعی مانند پماد، روان کننده ها، لوسیون ها و لوازم آرایشی صورت استفاده می شود. لانولین نیز اغلب در داروهای درمانی پوست  جهت محافظت  پوست و همچنین زخم و عفونت نوک سینه و سینه درد در مادران شیرده استفاده می شود.

از این محصول برای کمک به درمان سوختگی های  پوست ناشی از تابش  خورشید استفاده می کنند،

این ماده به عنوان یک مرطوب کننده برای درمان و پیشگیری از خشکی و خشن بودن پوست، خارش  و تحریکات جزئی پوست (مانند  سوختگی پوست از پرتودرمانی) استفاده می شود.

میتوان گفت این ماده کمک می کند تا سلول های مرده ی پوست سقوط کنند و به پوست کمک می کند تا آب بیشتری داشته باشد و پوست را نرم تر و نرم تر می کند.

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lanolin». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۲.

خواص لانولین