پل ویریلیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پل ویریلیو
زادهٔ۴ ژانویه ۱۹۳۲
پاریس، فرانسه
درگذشت۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸ (۸۶ سال)
محل تحصیلدانشگاه پاریس
دورهفلسفه معاصر
حیطهفلسفه غرب
مکتبفلسفه قاره‌ای
علایق اصلی
زیبایی‌شناسی
ایده‌های چشمگیر
The "war model" of the modern city, the integral accident, dromology, logistics of perception, war of movement
تأثیرگرفته از

پل ویریلیو(فرانسوی: [viʁiljo]؛ ۴ ژانویه ۱۹۳۲ – ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸)[۳] فیلسوف، و برنامه‌ریز شهری فرانسوی بود. او در سال ۱۹۳۲ در پاریس به دنیا آمد و در سواحل شمالی منطقه بیتانی در فرانسه بزرگ شد. هرچند در هنگام جنگ جهانی دوم ویریلیو جوان تر از آن بود که درگیر جنگ شود، اما جنگ و باقیمانده‌های آن تأثیر عمیقی بر او گذاشت و بخشی از نظریه‌های بعدی او به جنگ اختصاص یافت.[۴] او کودکی خود را در شهر نانت و زیر بمباران آلمانی‌ها گذراند و بخشی از زندگی او ه[۵] م در شرایطی سپری شده که ارتش آلمان فرانسه را در اشغال داشت. او پیش از روی آوردن به تحصیلات آکادمیک در سوربون به عکاسی و نقاشی علاقه داشت و در دهه ۱۹۶۰ استاد معماری در فرانسه در اکول اسپشیال دآرکیتکچر در پاریس شد[۶] عمده نوشتارهای او در مورد سرعت، معماری، جنگ و تکنولوژی است.[۷] ویریلیو برای تبیین چگونگی آشکار شدن جهان بر ما، یا همان پدیدارشناسی بر وجهه‌ای از امور تأکید می‌کند که تا کنون ناشناخته مانده‌است و در این مسیر دچار افراط شده‌است. عمده تمرکز ویریلیو بر سرعت است و او معتقد است که سرعت نقش مهمی در درک ما از جهان دارد و تا جایی پیش می‌رود که معتقد است این سرعت است که جهان را روشن می‌کند. همچنین، سوکال و بریکمون معتقدند او عمداً از مفاهیم فیزیکی به غلط استفاده کرده تا نظریه‌های خود را اثبات کند.[۶]

ترجمه به فارسی[ویرایش]

  • شهر برون نمایان در کتاب بازاندیشی معماری، گردآوری و ویرایش نیل لیچ، ترجمه سپیده برزگر، نشر فکرنو، 1399.
  • هنر و ترس، ترجمه کامران برادررزاز، نشر مانیا هنر، 1398.

منابع[ویرایش]

  1. Mark Lacy, Security, Technology and Global Politics: Thinking with Virilio, Routledge, 2014, p. 13.
  2. Dana Arnold, Andrew Ballantyne (eds.), Architecture as Experience: Radical Change in Spatial Practice, Routledge, 2004, ch. 7.
  3. Mort de Paul Virilio, penseur de l'accélération du monde (فرانسوی)
  4. Redhead, S. (2004).The Paul Virilio Reader, Edinburgh: Edinburgh University Press.
  5. Bartram, R. (2004). Visuality, Dromology and Time Compression: Paul Virilio’s New Ocularcentrism. Time & Society, 13, 285-300.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ احسان شاه قاسمی (1392). پدیدارشناسی پل ویریلیو. نشریه جهانی رسانه، پاییز و زمستان 1392 - شماره 16. http://gmj.ut.ac.ir/Attachments/20143912358676.pdf بایگانی‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
  7. http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Virilio