پرواز ۱۲۳ هواپیمایی ایر ژاپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرواز ۱۲۳ شرکت هواپیمایی ایر ژاپن
JA8119 at Itami Airport 1984.jpg
JA8119 در باند فرودگاه بین‌المللی اوساکا
خلاصه حادثه
تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۸۵
علت کاهش فشار منجر به انفجار به علت خطا در تعمیر و نگهداری، از دست دادن کنترل
محل حادثه کوه Osutaka ژاپن ۳۶°۰′۵″ شمالی ۱۳۸°۴۱′۳۸″ شرقی / ۳۶٫۰۰۱۳۹°شمالی ۱۳۸٫۶۹۳۸۹°شرقی / 36.00139; 138.69389مختصات: ۳۶°۰′۵″ شمالی ۱۳۸°۴۱′۳۸″ شرقی / ۳۶٫۰۰۱۳۹°شمالی ۱۳۸٫۶۹۳۸۹°شرقی / 36.00139; 138.69389
مسافرین ۵۰۹
خدمه ۱۵
مجروحین ۴ (مسافر زنده مانده)
کشته‌شدگان ۵۲۰
نوع  هواپیما بوئینگ ۷۴۷
استفاده‌کننده خطوط هوایی ژاپن
شماره دم JA8119
مبدا فرودگاه هانه‌دا
مقصد فرودگاه بین‌المللی اوساکا
JAL۱۲۳ نقطه سقوط Red X.svg نقطه سقوط
Blue pog.svg فرودگاه بین‌المللی توکیو Green pog.svg فرودگاه بین‌المللی اوزاکا
انیمیشن شبیه‌سازی شده از فرود ناقص هواپیما ۷ سال پیش از حادثه که سبب برخورد دم با زمین شد

در غروب یک روز تابستان (۱۲ اوت ۱۹۸۵) پرواز ۱۲۳ هواپیمایی ژاپن از فرودگاه هانه‌دا به مقصد فرودگاه بین‌المللی اوساکا بلند می‌شود. با صعود هواپیما به ارتفاع ۷۳۰۰ متری، بر اثر تعمیر نادرست دیواره آسیب دیده آن، تعمیری که بنا به محاسبه بازرسان تنها تحمل ۱۰ هزار پرواز را دارد، ۱۲۳۹۰ پرواز خود را انجام می‌دهد. هوای بیرون رقیق و رقیق‌تر می‌شود اما هوای داخل هواپیما برای آسایش مسافران فشرده می‌شود. اختلاف فشار بین کابین مسافران در یک طرف دیواره، و دنباله هواپیما در طرف دیگر آن به دیواره و تعمیر نادرست آن، تا آستانه شکستن، فشار وارد می‌آورد. ترَک‌ها بیشتر شده و در اطراف سوراخ‌های پَرچ بیشتر می‌شوند تا اینکه دیواره ترک برمی‌دارد و در یک لحظه هوای فشرده کابین در آن سوراخی را با وسعت ۲ تا ۳ متر مربع ایجاد می‌کند. سقف اطراف توالت عقب هواپیما پایین می‌آید و هوای شدیداً فشرده شده راه خود را به سمت باله عقب هواپیما باز می‌کند و به راحتی از آنجا کنده می‌شود. از این لحظه به بعد است که هواپیما محکوم به فنا می‌شود. هواپیما در ۱۰۰ کیلومتری توکیو، نزدیک کوه Osutaka سقوط می‌کند و تمام مسافران و خدمه به غیر از ۴ نفر کشته می‌شوند. بسیاری این حادثه را فاجعه‌بارترین سقوط هواپیما بر پایه مرگ‌ومیر در طول تاریخ می‌نامند.

جزئیات سقوط[ویرایش]

خلبانان نمی‌دانستند که قسمت اعظم دم هواپیما کنده شده‌است و به همراه خطوط لوله بسیار مهم هیدرولیکی که به آن‌ها اجازه کنترل هواپیما را می‌دهد به دریا افتاده‌است به خاطر فقدان اثر تثبیت‌کننده دم هواپیما و به خاطر از دست رفتن توانایی کنترل باله عقب و فِلک‌ها خلبان‌ها نمی‌توانند هواپیما را کنترل کنند هواپیمای غول پیکیر حرکات نوسانی وحشت‌ناک انجام می‌دهد و با افتادن نوک هواپیما و سقوط آزاد هواپیما سرعت می‌گیرد، که باعث بالا رفتن، آن می‌شود، نوک دومرتبه بالا می‌رود تا زمانی که سرعتش را از دست بدهد و دوباره سرعت بیشتر می‌شود، این چرخه بارها و بارها تکرار می‌شود؛ و پرواز ۱۲۳ چرخه‌های وحشت‌ناک و گاه چند صدمتری را تجربه می‌کند.

شبیه‌سازی[ویرایش]

برای درک وضعیتی که خلبان‌ها با آن مواجهه بودند، ۴ خدمه پرواز منتخب در یک شبیه‌سازی قرار گرفتند و با وضعیت مشابه مواجهه شدند هیچ‌کدام نتوانستند هواپیما را بنشانند. خلبان پرواز ۱۲۳ توانست به مدت ۳۰ دقیقه هواپیما را در هوا نگه دارد که بیشتر آن در میان کوه‌ها گذشت یعنی پرواز شاه‌کار و شگفت‌انگیز.

ادامه ماجرا[ویرایش]

در توکیو با مشخص شدن علت حادثه، شرکت هواپیمایی ژاپن مجبور بود اخبار را به شرکت بوئینگ که یکی از طراحان رده بالای ۷۴۷ بود اطلاع دهد. حقیقت این بود که به جای استفاده از ۲ ردیف پَرچ، از یک ردیف استفاده شده بود و همین عدم تعمیر درست دیواره پِرچ هواپیما باعث سقوط آن شده بود. پلیس ژاپن می‌خواست علیه بوئینگ به خاطر نقشش در این حادثه اتهام کیفری وارد کند اما از این موضوع منصرف شد. شهرت بوئینگ صدمه دیده بود اما تنها نکته مثبت ماجرا برای آن‌ها این بود که هیچ خطای پنهانی در طراحی بوئینگ ۷۴۷ وجود نداشت. با این حال هواپیمای ژاپن که در این حادثه بی‌تقصیر بود روی خوش ندید، رئیس شرکت هواپیمایی ژاپن استعفاء داد، میزان رزرو جا شدیداً افت کرد، و شایعاتی در ژاپن پخش شد مبنی بر اینکه شرکت هواپیمایی گناه‌کار بوده و بوئینگ تنها برای حفظ یک مشتری خوب مسئولیت را به عهده گرفته‌است سال‌ها طول کشید تا هواپیمایی این اتفاق را به فراموشی بسپارد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]