پرش به محتوا

پارک ملی کاکادو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پارک ملی کاکادو
Kakadu National Park
Map
مکانقلمرو شمالی، استرالیا
نزدیک‌ترین شهرداروین
مختصات۱۳°۰۰′۲۰″ جنوبی ۱۳۲°۳۱′۱۰″ شرقی / ۱۳٫۰۰۵۵۶°جنوبی ۱۳۲٫۵۱۹۴۴°شرقی / -13.00556; 132.51944
مساحت۱۹٬۸۰۴ کیلومتر مربع (۷٬۶۴۶ مایل مربع)
تأسیس‌شده۱۹۷۹
ارگان حاکمسازمان پارک‌های استرالیا و مالکان سنتی بومی
میراث جهانی یونسکو۱۹۸۱

پارک ملی کاکادو یک منطقهٔ حفاظت‌شده در قلمرو شمالی استرالیا است که در ۱۷۱ کیلومتری شرق داروین واقع شده است. این پارک به دلیل ابعاد بسیار بزرگ خود (نزدیک به ۲۰ هزار کیلومتر مربع، یعنی تقریباً به اندازهٔ مساحت ولز یا نیمی از کشور سوئیس) بزرگ‌ترین پارک ملی در استرالیا به شمار می‌رود.[۱]

کاکادو یکی از معدود مکان‌هایی در جهان است که در فهرست میراث جهانی یونسکو هم برای ارزش‌های طبیعی و زیست‌محیطی شگفت‌انگیز و هم برای ارزش‌های فرهنگی بی‌نظیرش به ثبت رسیده است. این پارک به طور مشترک توسط سازمان پارک‌های استرالیا و مالکان سنتی بومی (تیرهٔ بینینج/موونگوی) مدیریت می‌شود.[۲]

تاریخچه و هنر صخره‌ای بومیان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
هنر صخره‌ای در پناهگاه صخره‌ای آنبانگ‌بانگ

نام کاکادو از تلفظ اشتباه واژهٔ «گاگوجو» گرفته شده که نام یکی از زبان‌های بومیان محلی در شمال این منطقه بوده است. بومیان استرالیا دست‌کم از ۴۰ هزار سال پیش به طور مداوم در این منطقه زندگی کرده‌اند و این پارک طولانی‌ترین سکونت‌گاه مداوم بشری در جهان به شمار می‌رود.[۳]

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های کاکادو، هزاران سایت هنر صخره‌ای است که تاریخ بشر و دگرگونی‌های اقلیمی را از عصر یخ تا کنون به تصویر کشیده‌اند. مشهورترین این صخره‌ها عبارتند از:

  • نورلانگی (Burrungkuy): صخره‌ای بزرگ که نقاشی‌های آن داستان‌های باستانی روح آفرینش بومیان (مانند «نامارگون» یا مرد صاعقه‌ای) را روایت می‌کنند.
  • اوبیر (Ubirr): مجموعه‌ای صخره‌ای که نقاشی‌های موسوم به «سبک اشعه ایکس» در آن دیده می‌شوند؛ در این سبک بومیان علاوه بر ظاهر بیرونی، اسکلت و اندام‌های داخلی جانورانی مانند ماهی باراماندی و لاک‌پشت‌ها را نیز نقاشی می‌کردند. همچنین قدیمی‌ترین نقاشی‌های جهان از برخورد بومیان با دریانوردان سفیدپوست اروپایی در این مکان یافت می‌شود.[۴]

جغرافیا و حیات وحش

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

مساحت پارک ملی کاکادو ۱۹،۸۰۴ ۷،۶۴۶ کیلومتر مربع است و فاصله شمال تا جنوب ان ۲۰۰ کیلومتر و از شرق به غرب آن ۱۰۰ کیلومتر است[۵] این اندازه برابر است با مساحت اسلوونی یا حدود یک سوم اندازه تاسمانی یا تقریباً نیمی از اندازه سوئیس است . یکی از بزرگترین معادن اورانیوم در جهان در این پارک قرار دارد.پارک ملی کاکادو افزون بر مناطق طبیعی دارای سایت باستان‌شناسی نیز می‌باشد که فرهنگ مردم بومی این منطقه را با قدمتی بیش از ۴۰۰۰ سال در خود جای داده‌است.'پارک ملی کاکادو در سال ۱۹۸۱ به عنوان مکانی فرهنگی و طبیعی در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

پارک ملی کاکادو در منطقهٔ مداری استرالیا واقع شده و دارای دو فصل اصلی است: «فصل باران‌های موسمی» (توفان و سیلاب‌های شدید) و «فصل خشکی». این دگرگونی آب‌وهوایی باعث ایجاد تنوع زیستی شگفت‌انگیزی در پهنهٔ پارک شده است.[۶]

پوشش گیاهی و جانوری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کاکادو پناهگاه حیات وحش بسیار غنی است که به دلیل تنوع جغرافیایی آن شامل دشت‌های سیلابی، صخره‌های شنی و جنگل‌های مانگرو پدید آمده است:

  • پرندگان: بیش از ۲۸۰ گونه پرنده (حدود یک‌سوم کل گونه‌های پرندگان استرالیا) در این پارک زندگی می‌کنند. دشت‌های سیلابی کاکادو محل تجمع میلیون‌ها پرندهٔ مهاجر در طول سال است.
  • تمساح‌ها: این پارک به خاطر جمعیت انبوه تمساح‌هایش شهرت جهانی دارد. حدود ۱۰ هزار تمساح آب شور (بزرگ‌ترین خزندگان زنده جهان) و تمساح آب شیرین در رودخانه‌ها و تالاب‌های این پارک زندگی می‌کنند. آبگیر «یلو واتر» یکی از بهترین مکان‌ها برای مشاهده این خزندگان باستانی است.

معادن اورانیوم

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در دل پارک ملی کاکادو، ذخایر بسیار غنی از اورانیوم وجود دارد. معدن اورانیوم رنجر که یکی از بزرگ‌ترین معادن اورانیوم جهان بود، در محاصرهٔ این پارک قرار داشت. مسئلهٔ استخراج معدن در این منطقه به دلیل آسیب‌های زیست‌محیطی احتمالی و نقض حقوق اراضی بومیان، سال‌ها موضوع بحث‌های داغ سیاسی و اجتماعی در استرالیا بود، تا اینکه فعالیت آن سرانجام در ژانویه ۲۰۲۱ برای همیشه متوقف شد و عملیات احیای طبیعت آن آغاز گردید.[۷]

نگارخانه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "Kakadu National Park Facts". Department of the Environment and Energy. Retrieved 2026-06-05.
  2. ↑ "Kakadu National Park". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 2026-06-05.
  3. ↑ Chaloupka, George (1993). Journey in Time: The 50,000-year Story of the History and Landscape of Arnhem Land. Reed. ISBN 978-0730104599.
  4. ↑ "Rock art sites of Kakadu". Parks Australia. Retrieved 2026-06-05.
  5. ↑ «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۱۱.
  6. ↑ Woinarski, John (2009). The Wildlife of Kakadu National Park. CSIRO Publishing. ISBN 978-0643096929.
  7. ↑ "Ranger uranium mine shuts down after 40 years of operation". ABC News. 8 January 2021. Retrieved 2026-06-05.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kakadu National Park». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ اگوست ۲۰۱۱.

برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=پارک_ملی_کاکادو&oldid=43797168»