پاروماهی بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پاروماهی بزرگ
Regalecus glesne, Naturhistorisches Museum Wien.jpg
پاروماهی بزرگ، Regalecus glesne
وضعیت بقا
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرتوبالگان
راسته: دهان‌گردماهی‌سانان
تیره: پاروماهی
Species: R. glesne
نام علمی
Regalecus glesne

پاروماهی بزرگ (نام علمی: Regalecus glesne) نام یک گونه از تیره پاروماهی است.

این ماهی درازترین ماهی استخوانی دنیا است. شکل این ماهی شبیه روبان است، پهلویی باریک و باله پشتی که در تمام طولش امتداد یافته دارد. باله‌های موجود در سرش سیخ‌سیخ و دراز است، باله‌های سطح شکمش به شکل پاروست که نامش از روی آن گرفته شده‌است. رنگش نقره‌ای با نشان‌هایی سیاه‌رنگ و باله‌هایش قرمز است. ویژگی‌های فیزیکی و نحوه شنا کردن آن موجب گمانه زنی‌ها می‌شود که ممکن است منبع بسیاری از مشاهدات «مارهای دریایی» همین ماهی باشد.

توزیع[ویرایش]

نقاشی از پاروماهی بزرگسال۱۸۹۵
اسکلت پاروماهی بزرگ

پاروماهی بزرگ در لایه‌های بالای اقیانوس آزاد (لجه) در سراسر جهان یافت می‌شود. عقیده بر این است که پاروماهی بدنبال منبع غذایی خود به اقیانوس مهاجرت می‌کند.[۱]این ماهی در مسافت‌هایی دور در شمال در مدار ۷۲ درجه شمالی و در جنوب در مدار ۵۲ درجه جنوبی هم یافت شده‌است، ولی بیشتر در منطقه گرمسیری میانگان رایج است. تصور می‌شود که در روشنایی نواحی اپی‌پلاژیک و تاریکی نواحی مزوپلاژیک محدوده تا عمق ۱۰۰۰ متر (۳۳۰۰ فوت) زیر سطح دریا سکنی گزینند.[۲]

توصیف[ویرایش]

کارآموزان نیروی دریایی ایالات متحده یک پاروماهی بزرگ به طول ۷ متر را که مربی‌شان در ساحل پایگاه دریایی دوزیستان کرونادو در سال ۱۹۹۶ کشف کرد نشان می‌دهند.[۳]

این ماهی درازترین ماهی استخوانی دنیا است، طول این ماهی ۱۱ متر و در نمونه‌های تأیید نشده تا ۱۷ متر هم گزارش شده‌است.[۴] طول عادی آن سه متر اندازه‌گیری شده‌است. بیشترین وزن ثبت شدهٔ این ماهی ۲۶۰ کیلوگرم است.[۴]

شکل این ماهی شبیه روبان است، پهلویی باریک دارد و بالهٔ پشتی‌اش در تمام طول بدنش از بین چشم‌ها تا نوک دم امتداد یافته‌است. باله‌های نرمی دارند که به صورت شبکه‌های پوستی است و توسط خارهای استخوانی و شاخ‌دار حمایت می‌شود و تعداد آن‌ها ممکن است ۴۰۰ تا یا بیشتر باشد.بالۀ سینه‌ای و شکمی این ماهی تقریباً در مجاورت همدیگر قرار گرفته‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. Schmitter-Soto, Juan (2008). "The Oarfish, Regalecus glesne (Teleostei: Regalecidae), in the Western Caribbean" (PDF). Caribbean Journal of Science. University of Puerto Rico, Mayaguez. 44 (1): 125–128. doi:10.18475/cjos.v44i1.a13. Retrieved 4 March 2013. 
  2. Olney, J. E. (2005). "Regalecidae: Oarfishes". In Richards, William J. Early Stages of Atlantic Fishes: An Identification Guide for the Western Central North Atlantic. CRC Press. p. 1019. ISBN 978-0-203-50021-7. 
  3. Carstens, John (April 1997). "SEALS find serpent of the sea" (PDF). All Hands. Naval Media Center: 20–21. Retrieved 22 October 2013. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Burton, Maurice; Burton, Robert (2002). International Wildlife Encyclopedia (3rd ed.). New York: Marshall Cavendish. pp. 1767–1768. ISBN 0-7614-7279-7. 

پیوند به بیرون[ویرایش]