واقف مصطفی‌زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
واقف مصطفی‌زاده
Vagif Mustafazade 23.jpg
اطلاعات
تولد ۱۶ ماه مارس سال ۱۹۴۰
ملیت جمهوری آذربایجان آذربایجانی
مرگ ۱۶ دسامبر سال ۱۹۷۹ (در سن ۳۹ سالگی)
سبک‌(ها) جاز، موسیقی سنتی آذربایجانی «موغام»
ساز(ها) پیانو
سازهای برجسته
پیانو

[۱]

واقف مصطفی‌زاده (به ترکی آذربایجانی: Vaqif Mustafazadə) (۱۶ مارس ۱۹۴۰، باکو - ۱۷ دسامبر ۱۹۷۹، تاشکند) پیانیست و آهنگساز جاز آذربایجانی بود.

زندگیش[ویرایش]

وی در سال ۱۹۶۳ در کالج موسیقی به نام «آسف زینال لی» فارغ‌التحصیل و وارد آکادمی موسیقی باکو شده‌است. هنگام تحصیل در این آکادمی، وی با اجرای کنسرت‌های کوچک و حضور در کلوب‌ها اولین قدم‌هایش را در راستای یافتن شهرت برداشته است. در کلوبها، وی عمدتاً جاز کلاسیک، بلوز و آهنگ‌های شاد می‌خواند.

وی از سال ۱۹۶۴، رهبر گروه هم‌نوازی «اُرِرو»، گروه جازی سه‌نفره «قفقاز»، گروه‌های زنانه «لیلی» و «سویل» شده‌است. واقف مصطفی‌زاده برندهٔ برخی جشنواره‌ها و مسابقات موسیقی نیز شده‌است.

در سال ۱۹۷۹، در «موناکو» فستیوالی با شرایط غیرعادی برگزار شد. بر پایهٔ شروط آن، نام مؤلف و خواننده اثر و نیز کشور متبوع آن اثر پنهان نگه داشته می‌شد. در میان صدها آوازخوان، از واقف مصطفی‌زاده نام برده شد و وی برندهٔ این جشنواره گردید.

وی مؤلف کنسرت برای پیانو و ارکستر سمفونیک، سمفونی تصنیف (ناتمام)، چند قطعه هنری جاز، نواخت می‌باشد. واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در آذربایجان به‌شمار می‌رود. وی تلفیق موسیقی سنتی آذربایجانی- «مقام» از موسیقی جاز آمریکا را به وجود آورده‌است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نام دارد.

در سال ۱۹۷۹، وی نشان «هنرمند افتخار جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی» دریافت نموده‌است.[۲] در سال ۱۹۸۲ پس از فوتش، جایزه دولتی آذربایجان به نزدیکان وی اهدا شده‌است. وی در ۱۶ دسامبر سال ۱۹۷۹، در شهر تاشکند، هنگام اجرای کنسرت بر اثر ستکهٔ قلبی درگذشته است.[۳]

شیوه‌اش[ویرایش]

واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در آذربایجان تلقی می‌شود. وی موسیقی سنتی آذربایجان- «مقام» را با موسیقی جاز آمریکا ترکیب و سبک جدیدی ایجاد نموده است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نامیده می‌شود. «الیزا مصطفی‌زاده»، همسر وی اولین زنی در آذربایجان است که، در سبک حرفه‌ای «مقام- جاز» آوازخوانی کرده است.

آفرینش[ویرایش]

در سال ۱۹۶۵، گروه آوازخوانی سه نفره به نام «قفقاز» در فیلارمونیک دولتی گرجستان تاسیس کرده است. در سال ۱۹۷۰، گروه وکالی چهار نفری به نام «لیلی» را دایر نموده است. فیمابین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ رهبر گروه وکالی- نوازندگی «سویل» بوده است. مابین سال های ۱۹۷۷ الی ۱۹۷۹ با بر عهده گرفتن تصدی گروه نوازندگی «مقام»، برنده جوایز «تالین ۶۶» و «تفلیس ۷۸» ("Tallin- və "Tbilisi-78" 66") شده است. در سال ۱۹۷۸ در هشتمین جشنواره بین المللی جاز در موناکو، برای موسیقی «منتظر عزیزه‌ام» (به ترکی آذربایجانی- Əzizəni gözləyirəm) حائز رتبه اول و برندۀ جایزه گشته است. در سال ۱۹۷۹، وی نشان «خادم هنر افتخاری» دریافت نموده است. در سال ۱۹۸۲ پس از فوتش، جایزه دولتی آذربایجان وی اهدا و به به بستگانش تقدیم شده است. وی نه تنها مولف کنسرت پیانو، بلکه مولف سمفونی «مقام» و دیگر سرآمدهای پیانو نیز می‌باشد.

موزۀ خانگیش[ویرایش]

در سال ۱۹۸۹، موزه خانگی واقف مصطفی‌زاده با ابتکار و اهتمام فولاد بلبل اوغلو وزیر فرهنگ وقت جمهوری آذربایجان گشایش یافت. اولین رئیس موزه خانم «زیور»، مادر این موسیقیدان پرآوازه شد. مدتی قبل از مرگش، خانم زیور اجرای سمت تصدی این موزه را به «آفاق علی اوا»، برادرزادۀ خود وصیت کرد که، از سال ۱۹۹۷ وی عهده‌دار رهبری این پست می‌باشد. در سال ۲۰۰۴ با ابتکار «آفاق علی اوا»، خود موزه و اشیاء نمایشی موجود در داخل آن تحت بازسازی و مرمت اساسی قرار گرفتند. از همان سال، موزه به عنوان موزه دولتی تحت وزارت فرهنگ جمهوری آذربایجان شروع به فعالیت کر.

منابع[ویرایش]

  1. «دیدارباموریس». ورستاد کاظمی. 
  2. Q.Xəlilov. “RESPUBLİKANIN YARADICI İŞÇİLƏRİNƏ AZƏRBAYCAN SSR FƏXRİ ADLARI VERİLMƏSİ HAQQINDA”. Azərbaycan Milli Kitabxanası, 23 fevral 1979. 116. Arşivlenmiş orijinaldan 25 Sep 2017də. Baxılmış 25 Sep 2017də. Archived 28 July 2017 at the Wayback Machine. Additional archives: 25 September 2017.
  3. واقف مصطفی‌زاده