هسته‌زایی ابرنواختری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هسته‌زایی اَبَرنواختری (به انگلیسی: Supernova nucleosynthesis) نظریه‌ای درباره تولید عناصر شیمیایی گوناگون در انفجار ابرنواختری است که نخستین‌بار در سال ۱۳۳۲ خورشیدی (۱۹۵۴ میلادی) از سوی فرد هویل بسط یافت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Hoyle, F. (September 1954). "On Nuclear Reactions Occurring in Very Hot STARS. I. The Synthesis of Elements from Carbon to Nickel". The Astrophysical Journal Supplement Series. 1: 121. Bibcode:1954ApJS....1..121H. doi:10.1086/190005.