هایپرکالمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هایپرکالمی
تخصصغدد درون‌ریز و متابولیسم ویرایش این در ویکی‌داده
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰E87.5
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام276.7
دادگان بیماری‌ها6242
مدلاین پلاس001179
ئی‌مدیسینemerg/۲۶۱
پیشنت پلاسهایپرکالمی
سمپD006947
هایپرکالمی

منظور از هایپرکالمی افزایش سطح خونی یون پتاسیم در بدن است. میزان طبیعی پتاسیم خون معمولاً 3.5 تا 5.5 mmol/Lاست که افزایش آن را هایپرکالمی می‌خوانند.

متابولیسم پتاسیم در بدن[ویرایش]

پتاسیم (K+) اصولاً یک یون داخل سلولی است (۹۵٪ آن) لذا در پلاسمای خون نسبتاً در سطح پائینی قرار دارد (تا ۵٫۰ mmol/L) ولی درون سلولها تجمع زیادی دارد (در حدود ۱۰۰ mmol/L). پتاسیم در ایجاد پتانسیل عمل سلولهای عصبی و قلبی بسیار مهم است همچنین در انتقال مواد از غشای سلول.

بهترین منابع غذایی پتاسیم؛ آرد سویا، لوبیا سفید، عدس، موز و اسفناج می‌باشد؛ ولی در بیشتر موادغذایی وجود دارد.

مقدار نرمال آن در رفرنس های جدید بین 5.5-3.5 است.

علل هایپرکالمی[ویرایش]

افزایش پتاسیم خون (هایپرکالمی) در اثر عواملی مانند نارسایی کلیوی، نارسایی آدرنال (بیماری آدیسون)، اسیدوز متابولیک به هر دلیلی، لوکمی(سرطان خون)، کم خونی همولیتیک، انفوزیون خیلی سریع کلرور پتاسیم به صورت وریدی، تزریق خون دریافت شده از افراد مسن یا خونی که مدت زیادی از نگهداری آن میگذرد، آسیب‌های ناشی از تصادفات (له شدگی، سوختگی ها، لیز شدید عضلات)، عفونت و همولیز اتفاق می‌افتد. علاوه بر این مصرف بعضی داروها همچون داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم مانند تریامترن اچ، اسپیرو لاکتون و مهارکننده‌های آنزیم ACE نیز باعث افزایش سطح پتاسیم خون می‌شوند.

علائم هایپرکالمی[ویرایش]

علائم افزایش پتاسیم در خون شامل موارد زیر است: برادی کاردی و اختلالات نوار قلب (موج P کوتاه یا صاف، عریض تر شدن کمپلکس QRS، بلندی موج T، افزایش یافتن فاصله PR)، کاهش هوشیاری، آپنه (ایست تنفسی)، خستگی و ضعف عضلانی.

جستارهای وابسته[ویرایش]

اختلالات آب و الکترولیت

هیپوکالمی

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • قارونیاطلس الکتروکاردیوگرافی. تهران ۱۳۸۸