نیوبیوم مونوکسید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
نیوبیوم مونوکسید
NbO-unit-cell-3D-balls.png
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۱۲۰۳۴-۵۷-۰ ✔Y
پاب‌کم ۸۲۸۳۸
کم‌اسپایدر ۷۴۷۵۱ ✔Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی NbO
جرم مولی 108.906 g/mol
شکل ظاهری grey solid
چگالی 7.3 gcm3
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

نیوبیوم مونوکسید (به انگلیسی: Niobium monoxide) با فرمول شیمیایی NbO یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن 108.906 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد خاکستری است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.


Niobium monoxide
NbO-unit-cell-3D-balls.png
Names
Other names
niobium(II) oxide
Identifiers
3D model (JSmol)
ChemSpider
ECHA InfoCard 100.031.631
Properties
NbO
Molar mass 108.905 g/mol[1]
Appearance grey solid[1]
Odor odorless
Density 7.30 gcm3[1]
Melting point 1,937 °C (3,519 °F; 2,210 K)[1]
Solubility slightly soluble in HCl
insoluble in nitric acid
Structure[2]
Cubic, cP6
Pm3m, No. 221
a = 0.4211 nm
3
Thermochemistry[3]
41.3 J/(mol·K)
48.1 J/(mol·K)
= -405.85 kJ/mol
-378.6 kJ/mol
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
☒N verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Niobium monoxide is the inorganic compound with the formula NbO. It is a grey solid with metallic conductivity.[1]

Structure and electronic properties

NbO adopts an unusual structure, being cubic as is rock salt structure, but where both niobium and oxygen atoms are four coordinate square planar. The niobium centers are arranged in octahedra, and there is a structural similarity to the octahedral niobium clusters in lower halides of niobium. In NbO the Nb-Nb bond length is 298 pm which compares to 285 pm in the metal.[2] One study of the bonding concludes that strong and nearly covalent bonds exist between the metal centers.[4]

It is a superconductor with a transition temperature of 1.38 K.[5] It is used in capacitors where a layer of Nb2O5 is formed around NbO grains as the dielectric.[6][7][8]

Preparation

NbO can be prepared by reduction of Nb2O5 by H2 More typically, it is prepared by comproportionation:[9]

Nb2O5 + 3 Nb → 5 NbO

References

  1. ^ a b c d e Haynes, p. 4.76
  2. ^ a b Pialoux, A.; Joyeux, M.L; Cizeron, G. (1982). "Étude du comportement du niobium sous vide par diffraction des rayons X à haute température". Journal of the Less Common Metals. 87: 1–19. doi:10.1016/0022-5088(82)90036-4.
  3. ^ Haynes, p. 5.29
  4. ^ Schulz, Werner W.; Wentzcovitch, Renata M. (1993). "Electronic band structure and bonding in Nb3O3". Physical Review B. 48 (23): 16986. Bibcode:1993PhRvB..4816986S. doi:10.1103/PhysRevB.48.16986. PMID 10008298.
  5. ^ Hulm, J. K.; Jones, C. K.; Hein, R. A.; Gibson, J. W. (1972). "Superconductivity in the TiO and NbO systems". Journal of Low Temperature Physics. 7 (3–4): 291–307. Bibcode:1972JLTP....7..291H. doi:10.1007/BF00660068.
  6. ^ Nico, C.; Soares, M. R. N.; Rodrigues, J.; Matos, M.; Monteiro, R.; Graça, M. P. F.; Valente, M. A.; Costa, F. M.; Monteiro, T. (2011). "Sintered NbO Powders for Electronic Device Applications". The Journal of Physical Chemistry C. 115 (11): 4879–4886. doi:10.1021/jp110672u.
  7. ^ "NbO/Nb2O5 core–shells by thermal oxidation". doi:10.1016/j.jeurceramsoc.2013.06.020. Cite journal requires |journal= (help)
  8. ^ Naito, Kazumi and Kabe, Isao (2005) "Production method of solid electrolytic capacitor" U.S. Patent 6,882,522
  9. ^ Reed, T. B.; Pollard, E. R.; Lonney, L. E.; Loehman, R. E.; Honig, J. M. (2007). "Niobium Monoxide". Inorganic Syntheses. pp. 108–110. doi:10.1002/9780470132616.ch22. ISBN 9780470132616.

Cited sources