نهال آرزو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نهال آرزو شعری است از پروین اعتصامی.

اوضاع تاریخی و فرهنگی[ویرایش]

نهال آرزوی اعتصامی شکایتی در مورد نبود احترام و فرصت‌ها برای زنان است. او در این شعر ادعا می‌کند زنان از آنجائیکه مسئولین اصلی آموزش و پرورش کودکان (چه دختر و چه پسر) هستند لذا باید از احترام بیشتری برخوردار باشند و نیز در تحصیل و آموزش با مردان حقوق برابری داشته‌باشند. شعر در زمانی سروده شده‌است که ازدواج اجباری برای زنان در سنین پائین امری معمول بوده‌است، زندگی زنان بسیار محدود بوده و شعر تنها وسیله‌ای به‌شمار می‌رفته که یک زن بتواند افکار و احساسات خود را بیان کند. در چنین فضایی، اعتصامی و دیگر نویسندگان زن در آغاز دوران مدرنیسم ایران، ادعا و تقاضاهای فمینیستی قدرتمندی برای احراز حقوق زنان ارائه می‌دادند.[۱]

دربارهٔ نهال آرزو[ویرایش]

شعر «نهال آرزو» برای مراسم فارغ‌التحصیلی از مدرسه ایران بتل در بهار سال ۱۹۲۴ سروده شده بود.

گزیده‌ای از شعر[ویرایش]

ای نهال آرزو، خوش زی که بار آورده‌ایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آورده‌ای
باغبانان تو را، امسال سال خرمی استزین همایون میوه، کز هر شاخسار آورده‌ای
شاخ و برگت نیکنامی، بیخ و بارت سعی و علماین هنرها، جمله از آموزگار آورده‌ای
خرم آنکو وقت حاصل ارمغانی از تو بردبرگ دولت، زاد هستی، توش کار آورده‌ای
غنچه‌ای زین شاخه، ما را زیب دست و دامن استهمتی، ای خواهران، تا فرصت کوشیدن است
پستی نسوان ایران، جمله از بی دانشی استمرد یا زن، برتری و رتبت از دانستن است
زبن چراغ معرفت کامروز اندر دست ماستشاهراه سعی و اقلیم سعادت، روشن است
به که هر دختر بداند قدر علم آموختنتا نگوید کس، پسر هشیار و دختر کودن است
زن ز تحصیل هنر شد شهره در هر کشوریبرنکرد از ما کسی زین خواب بیدردی سری
از چه نسوان از حقوق خویشتن بی‌بهره‌اندنام این قوم از چه، دور افتاده از هر دفتری

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Behrooz, Anahit. "10 Inspiring Iranian Poets and Their Versus". 

Bagheri Narges, Parivash Mirzaeian (December 2013). "A GLIMPSE TO THE FEMALE- ORIENTED CRITICISM IN PERSIAN LITERARY RESEARCHES" (PDF). 1. European Centre for Research Training and Development UK: 72–88.