نبرد ماگنزیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نبرد ماگنازیا
بخشی از جنگ‌های رومی-سلوکی
Battle of Magnesia.jpg
لوحی برنزی متلق به پرگامون، به احتمال بالا نبرد ماگنزیا شامل پیاده‌نظام رومی و سواره نظام سلوکی را به تصویر کشیده‌است.
تاریخدسامبر ۱۹۰ پیش از میلاد مسیح
مکاننزدیک ماگنازیا، لیدی
نتیجه پیروزی قاطع رومی ها
طرفین درگیر
جمهوری روم
پادشاهی پرگامون
امپراتوری سلوکی
فرماندهان و رهبران
Lucius Cornelius Scipio
Eumenes II of Pergamum
آنتیوخوس سوم
Zeuxis
Seleucus[۱]
قوا
۳۰٬۰۰۰
(منابع باستانی)[۲]
۵۰٬۰۰۰
(منابع مدرن)[۳]
۱۶ فیل‌های جنگی

۷۰٬۰۰۰
(منابع باستانی)[۲]
۵۰٬۰۰۰
(منابع مدرن)[۴]

۵۴ فیل‌های جنگی
تلفات
کمینه ۳۴۹
(منابع باستانی)[۵]
۵٬۰۰۰
(منابع مدرن)[۶]
بیش از ۵۰٬۰۰۰ کشته یا اسیر
(منابع باستانی)[۲][۵]
۱۰٬۰۰۰
(منابع مدرن)[۶]

نبرد مگنزیا (Battle of Magnesia) نبردی است از سلسله نبردها سوریه و نبردهای میان سلوکیان و رومی‌ها در نزدیکی منطقهٔ ماگنزیا در آسیای کوچک در سال ۱۹۰ پیش از میلاد که با پیروزی رومیان پایان پذیرفت.

سرآغاز[ویرایش]

رومی‌ها نفوذ به آسیای کوچک را آغازیده بودند. برهمین اساس در سال ۱۹۱ پیش از میلاد نبرد داردانل (the Battle of Thermopylae) با سلوکیان انجام گرفت که با پیروزی رومی‌ها خاتمه یافته، باعث سقوط منطقهٔ داردانل شد. این امر باعث شد که آنتیوخوس سوم نبرد نوینی با رومیان را پیش‌بینی کرده، برای دفاع از سارد آمادهٔ جنگ شود.[۷]

امپراتوری سلوکی در ۲۰۰ پیش از میلاد، (پیش از توسعه در یونان و آناطولی).

نبرد[ویرایش]

نبرد میان آنتیوخوس سوم و رومیان در منطقهٔ ماگنزیا انجام شد و با پیروزی رومیان به پایان رسید. آنتوخوس در این نبرد با سپاهی نزدیک به ۷۰۰۰۰ سرباز که از افرادی ناهمگن تشکیل شده بودند با ۳۰۰۰۰ سرباز رومی رو به رو شد.[۸]

پیامد[ویرایش]

این جنگ سبب شد که آنتیوخوس سوم از تمامی متصرفات خود در آسیای کوچک و اروپا به نفع رومیان چشم بپوشد و یپمان صلح آپامای (Apamea) را امضا کند. بر اساس این پیمان مقرر شد که او در طی ۱۲ سال ۱۵۰۰۰ تالان بپردازد، تمامی فیل‌های جنگی و ناوگان دریایی خود را نیز از میان ببرد و به رومی‌ها گروگان‌هایی از جمله فرزند خود، آنتیوخوس چهارم بدهد. بعد از این جنگ منطقهٔ تحت تصرف او محدود به میان‌دورود، غرب ایران و سوریه شد.[۹]

منابع[ویرایش]