ملا نصرالدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Harikalar Diyari Nasrettin Hoca 05981 nevit.jpg

ملا نصرالدین، شخصیتی داستانی و بذله‌گو در فرهنگ‌های عامیانه عیرانی، افغانی، ترکیه‌، عربی، آزربایجان، قفقازی، هندی، پاکستانی و بوسنی است که در یونان هم محبوبیت زیادی دارد و در بلغارستان هم شناخته‌شده است. ملا نصرالدین در ایران و افغانستان بیش از هر جای دیگر به عنوان شحصیتی بذله گو اما نمادین محبوبیت دارد.

درباره وی داستان‌های لطیفه‌آمیز فراوانی نقل می‌شود. اینکه وی شخصی واقعی بوده یا افسانه‌ای مشخص نیست. برخی منابع او را واقعی دانسته و هم روزگار با تیمور بئیگ (درگذشته ۸۰۷ ق.) یا حاج ولی بکتاش (درگذشته ۷۳۸ ق.) دانسته‌اند.*[۱] در نزدیک آک شهیر از توابع قونیه در ترکیه محلی است که با قفلی بزرگ بسته شده و می‌گویند قبر ملا نصرالدین است.

او را در افغانستان، عیران و جمهوری آذربایجان ملا نصرالدین، در ترکیه هوجا نصرتین (خواجه نصرالدین)، در عربستان جُحا (خواجه) می‌نامند. مردم کارها و حرکات عجیب و مضحکی به او نسبت می‌دهند و به داستان‌های او می‌خندند. قصه‌های ملا از قدیم در شرق رواج داشته و دانسته نیست ریشه آنها از کدام زبان است.

ملیت[ویرایش]

ایرانیان، تؤرک‌ها، عرب‌ها، افغانی‌ها، قفقازها، هندی‌ها، پاکستانی‌ها و بوسنیایی‌ها عقیده دارند ملانصرالدین متعلق به فرهنگ آن کشور است.[۱]

خسرو معتضد معتقد است ملانصرالدین شخصیتی ایرانی بوده است و معرفی وی به عنوان یک شخصیت ترک دروغ تاریخی است.[۲] با این وجود طبق ادعای دولت ترکیه سنگ قبر ملانصرالدین در منطقه آک شهیر در نزدیکی قونیه پیدا شده‌است.[۳]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

^ قاموس الاعلام ترکی.

منابع[ویرایش]

  • ۶۰۰ داستان ملا نصرالدین، به همت محمد رمضانی، بتسدا، مریلند آمریکا: انتشارات ایبکس/کتابفروشی ایران ۱۹۹۷.
  • لغتنامه دهخدا.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲ نوامبر ۲۰۰۶.
  • داستان‌های ملانصرالدین

ویــــــکی دروغ