مسافرکشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک تاکسی و یک خودروی شخصی

مسافرکشی یا مسافربری شخصی به شغلی گفته می‌شود که در آن راننده به جابجایی مسافر با استفاده از خودروی شخصی خود و نه وسایل نقلیه عمومی مانند تاکسی می‌پردازد. مسافرکشی خارج از نظارت نهادهای عمومی و سازمان‌های تاکسیرانی انجام می‌شود و منع قانونی دارد.[۱]

این پدیده در ایران و به‌ویژه در تهران بسیار رایج است و «به صورت بخشی تفکیک‌ناپذیر از سامانه حمل و نقل شهر تهران درآمده است».[۲] بر اساس مطالعه‌ای که در سال‌های ۱۳۸۳–۱۳۷۳ در تهران انجام‌شده، %۱۳ شهروندان تهران مسافرکشی می‌کنند و به طور مشترک با تاکسی‌ها %۲۴٫۸ از مسافران شهر را جابجا می‌کرده‌اند، عددی که از سهم %۲۰٫۴ اتوبوس‌ها بیشتر بوده‌است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. «نرخ جدید کرایه تاکسی‌های تهران تیرماه اعلام می‌شود». روزنامه همشهری، ش. ۳۳۴۳ (۱۸ فروردين ۱۳۸۳): شهری. 
  2. م. رنجبران. «معادله پیچیده مسافرکشی در کلان شهر». روزنامه همشهری، ش. ۴۱۸۰ (۲۱ دی ۱۳۸۵): سخنگاه. 
  3. «۱۳ درصد شهروندان مسافرکشی می کنند». همشهری آنلاین. ۳ مهر ۱۳۸۵. دریافت‌شده در ۲۹ اسفند ۱۳۹۲.