مرکز جهانی بهائیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمای روبروی آرامگاه باب از زاویه باغ‌های بهائی حیفا
کمان بهائیت ‏(en) از زاویه ساختمان آرشیوهای بین‌المللی
آرامگاه باب و باغ‌های بهائی پایینی در مرکز جهانی بهائیت
مرکز مطالعه متن‌ها

مرکز جهانی بهائیت (انگلیسی: Bahá'í World Centre) نام مرکز معنوی و اداری دین بهائیت است.[۱] مرکز جهانی متشکل از آرامگاه بهاءالله نزدیک عکا در اسرائیل، آرامگاه باب و بوستان‌هایش در کوه کرمل در حیفا در اسرائیل و نیز ساختمان‌های گوناگون دیگری در آن منطقه از جمله ساختمان‌های قوس کرمل ‏(en) می‌باشد.[۱]

هماهنگی و نظارت بین‌المللی بسیاری از دین بهائیت در مرکز جهانی بهائیت انجام می‌شوند. این شامل احکامی که بر این مذهب در سطح جهانی و بر مطالعه و ترجمه متون مقدس بهایی تأثیر می‌گذارند می‌شود. بیت‌العدل اعظم که نماینده بدنه مدیریتی عالی دین بهائیت است در حیفا واقع است. مرکز جهانی بهائیت محل زیارت بهایی ‏(en) محسوب می‌شود.

مرکز جهانی بهائیت از زمان سوریه عثمانی ریشه‌های تاریخی در منطقه دارد.[۲] قدمت آن به دهه ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ بر می‌گردد، زمانی که ناصرالدین شاه ایران و سلطان امپراطوری عثمانی، عبدالعزیز یکم یکی پس از دیگری بهاءالله را برای حبس ابد از ایران به قلعه عکا تبعید کردند.[۳]

بسیاری از مکان‌های مرکز جهانی بهائیت، شامل باغ‌های بهائی حیفا و آرامگاه باب که شیب شمالی کوه کرمل را تشکیل می‌دهند در سال ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Peter Smith (۲۰۰۰). «Bahá'í World Centre». A concise encyclopedia of the Bahá'í Faith. Oxford: Oneworld Publications. صص. ۷۱–۷۲. شابک ۱-۸۵۱۶۸-۱۸۴-۱.
  2. H.E. Chehabi (۲۰۰۸). «Anatomy of Prejudice». در Dominic P. Brookshaw؛ Seena B. Fazel. The Baha'is of Iran: Socio-historical studies. New York, NY: Routledge. شابک ۰-۲۰۳-۰۰۲۸۰-۶.
  3. Christopher Buck (۲۰۰۳). «Islam and Minorities: The Case of the Bahá'ís». Studies in Contemporary Islam. ۵. ۱.
  4. «Three new sites inscribed on UNESCO's World Heritage List». UNESCO World Heritage Centre. UNESCO. ۸ ژوئیه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸.
  5. «Convention concerning the protection of the world cultural and natural heritage» (PDF). World Heritage Committee. ۲ ژوئیه ۲۰۰۷. صص. ۳۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]