مرکز جهانی بهائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مرکز جهانی بهائیت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمای روبروی آرامگاه باب از زاویه باغ‌های بهائی حیفا
نمایی از دارالآثار بین‌المللی و مقام اعلی در مرکز جهانی بهائی.
کمان بهائی ‏(en) از زاویه ساختمان آرشیوهای بین‌المللی
آرامگاه باب و باغ‌های بهائی پایینی در مرکز جهانی بهائی
مرکز مطالعه متن‌ها

مرکز جهانی بهائی (انگلیسی: Bahá'í World Centre) نام مرکز معنوی و اداری دین بهائیت است.[۱] مرکز جهانی متشکل از آرامگاه بهاءالله نزدیک عکا در اسرائیل، آرامگاه باب و بوستان‌هایش در کوه کرمل در حیفا در اسرائیل و نیز ساختمان‌های گوناگون دیگری در آن منطقه از جمله ساختمان‌های قوس کرمل ‏(en) می‌باشد.[۱]

هماهنگی و نظارت بین‌المللی بسیاری از دین بهائیت در مرکز جهانی بهائیت انجام می‌شوند. این شامل احکامی که بر این مذهب در سطح جهانی و بر مطالعه و ترجمه متون مقدس بهایی تأثیر می‌گذارند می‌شود. بیت‌العدل اعظم که نماینده بدنه مدیریتی عالی دین بهائیت است در حیفا واقع است. مرکز جهانی بهائیت محل زیارت بهایی ‏(en) محسوب می‌شود.

مرکز جهانی بهائی از زمان سوریه عثمانی ریشه‌های تاریخی در منطقه دارد.[۲] قدمت آن به دهه ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ بر می‌گردد، زمانی که ناصرالدین شاه ایران و سلطان امپراطوری عثمانی، عبدالعزیز یکم یکی پس از دیگری بهاءالله را برای حبس ابد از ایران به قلعه عکا تبعید کردند.[۳]

بسیاری از مکان‌های مرکز جهانی بهائیت، شامل باغ‌های بهائی حیفا و آرامگاه باب که شیب شمالی کوه کرمل را تشکیل می‌دهند در سال ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Peter Smith (۲۰۰۰). «Bahá'í World Centre». A concise encyclopedia of the Bahá'í Faith. Oxford: Oneworld Publications. صص. ۷۱–۷۲. شابک ۱-۸۵۱۶۸-۱۸۴-۱.
  2. H.E. Chehabi (۲۰۰۸). «Anatomy of Prejudice». در Dominic P. Brookshaw؛ Seena B. Fazel. The Baha'is of Iran: Socio-historical studies. New York, NY: Routledge. شابک ۰-۲۰۳-۰۰۲۸۰-۶.
  3. Christopher Buck (۲۰۰۳). «Islam and Minorities: The Case of the Bahá'ís». Studies in Contemporary Islam. ۵. ۱.
  4. «Three new sites inscribed on UNESCO's World Heritage List». UNESCO World Heritage Centre. UNESCO. ۸ ژوئیه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸.
  5. «Convention concerning the protection of the world cultural and natural heritage» (PDF). World Heritage Committee. ۲ ژوئیه ۲۰۰۷. صص. ۳۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]