مردم کانادا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تورنتو، اونتاریو یکی از شهرهایی است که چند فرهنگه بودن در آنجا بیشتر از جاهای دیگر در دنیا به چشم می‌خورد.[۱]

طبق سرشماری ملی سال ۲۰۰۱ جمعیت این کشور، ۳۰٬۰۰۷٬۰۹۴ نفر است که طبق برآوردهای کنونی که ادارهٔ آمار کانادا آنرا انجام داده به ۳۲٫۶۲۳ میلیون نفر رسیده‌است.[۲]

دلیل رشد جمعیت این کشور تا حد زیادی مربوط به مهاجرت دیگر افراد است وتاحدی هم مربوط به رشد طبیعی جمعیت خود کشور است. درحدود ¾ جمعیت کانادا در ۱۶۰ کیلومتری مرز ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند.[۳][پیوند مرده] تقریباً همین مقدار جمعیت هم در مناطق شهری، در داخل شهر کوبک، وینسدور کوریدر، گلدن هورس شو، مونترال و منطقهٔ پایتخت – اتاوا، مناطق ونکوور و اطراف ومنطقهٔ کالگاری – ادمونتون کوریدور در آلبرتا، ساکن هستند.[۴]

قومیت و نژاد[ویرایش]

کانادا، ملتی با گوناگونی قومیت است. برطبق آمارگیر ی سال ۲۰۰۱، این کشور دارای ۳۴ گروه قومی مختلف است که حداقل ۱۰۰ هزار نفر متعلق به هر گروه‌است. بزرگ‌ترین گروه‌ها در این کشور«کانادایی» با ۳۹٫۴ ٪، انگلیسی – کانادایی۲۰٫۲ ٪، فرانسوی- کانادایی ۱۵٫۸٪، اسکاتلدی- کانادایی ۱۴٫۰ ٪، ایرلندی- کانادیی ۱۲٫۹٪، آلمانی – کانادایی ۹٫۳ ٪، ایتالیایی – کانادایی با ۴٫۳ ٪، چینی – کانادایی با ۳٫۷٪ اوکراینی – کانادایی با ۳٫۶ ٪ و کشورهای جهان اولی با ۳٫۴ ٪ هستند.[۵]

جمعیت بومی این کشور، تقریباً دو برابر باقی ماندهٔ جمعیت در سال رشد دارد. در سال ۲۰۰۱، ۱۳٫۴ ٪ رشد جمعیت متعلق به جمعیت اقلیت مشهود بود. برطبق گفتهٔ دولت فدرال، کانادا دارای بالاترین نرخ سرانهٔ مهاجرت پذیری در کل دنیاست.[۶] به پدیدهٔ مهاجرت از زوایای مختلفی می‌توان نگاه کرد، تأثیرات اقتصادی آن در کشور کانادا، مهاجرت ودسته‌های مختلف مهاجران |با هم بودن خانواده‌ها ومهاجرت به دلایل انسانی. اغلب این مهاجران به مناطق شهرهای اصلی مثل تورنتو، ونکوور ومونترال جذب می‌شوند.

Cute little kid in schoolyard.JPG

ادیان و مذاهب[ویرایش]

در این کشور تنوع گوناگونی از مذاهب دیده می‌شود، چرا که مذهب در این کشور آزاد است وآزادی مذاهب جزء یکی از حقوق آنها به حساب می‌آید.[۷]

۷۷٫۱ ٪ کانادایی‌ها مسیحی هستند که ٪۴۳٫۶ آنه کاتولیک بوده و بزرگ‌ترین گروه مذهبی کشور را تشکیل می‌دهند. بزرگ‌ترین کلیسای پروتستان‌ها کلیسای «چرچ یونایتد» کانادا است که پروتستانها در آن به عبادت می‌پردازند، درحدود ۱۶٫۵ ٪ از کانادایی‌ها اظهار داشته‌اند که مذهب خاصی ندارند و۶٫۳ ٪ مابقی به مذاهبی غیر از مسیحیت که بزرگ‌ترین آن اسلام است، اعتقاد دارند.

در کشور کانادا، مسئولین استان‌ها وبخش‌ها، مسئول امور اموزشی هستند و بنا براین کانادا دارای دپارتمان آموزش وپرورش در سطح کشوری نیست. هر یک از ۱۳ نظام آموزشی موجود شبیه به هم هستند، واین در حالی است که هر کدام از نظر تاریخچهٔ مذهبی، فرهنگی وجغرافیایی روی هم تأثیر می‌گذارند.[۸]

سن قانونی تحصیل در مدارس در سرتاسر این کشور متفاوت است، اما به طورکل تحصیل از سنین ۵ تا ۷ سالگی آغاز و تا ۱۶ تا ۱۸ سالگی ادامه می‌یابد، که میزان سواد در افراد بزرگسال این کشور به عهدهٔ دولتهای استانی و بخش‌هاست که بیشترین بودجهٔ مالی را برای دانشگاهها فراهم می‌آورند، که علاوه بر این دولت فدرال بودجهٔ اضافه‌ای رانیز برای امر تحقیقات در نظر می‌گیرد. درسال ۲۰۰۲، ۴۳ ٪ کانادایی‌ها، بین سنین ۲۵ تا ۶۴ سال از تحصیلات عالی برخوردار بودند که این میزان درسنین ۲۵ تا ۳۴ سال به ۵۱ ٪ می‌رسد.[۹]

منابع[ویرایش]