پرش به محتوا

مارک آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارک آلمان
Deutsche Mark (آلمانی)
Marka Gjermane (آلبانیایی)
Njemačka marka (کرواتی)
Nemačka marka / Немачка марка (صربی)
ایزو ۴۲۱۷
کدDEM (numeric: 276)
واحد
جمعMark
نمادDM
مقادیر اسمی
زیرواحد
۱۱۰۰فنیگ
جمع
فنیگPfennig
نماد
فنیگpf
اسکناس‌ها
پرکاربردDM ۱۰، DM ۲۰، DM ۵۰، DM ۱۰۰، DM ۲۰۰
کم‌کاربردDM ۵، DM ۵۰۰، DM ۱۰۰۰
سکه‌ها
پرکاربرد۱ pf، ۲ pf، ۵ pf، ۱۰ pf، ۵۰ pf، DM ۱، DM ۲، DM ۵
جمعیت‌شناسی
کاربر(های) رسمی
مارک آلمان
کاربر(های) غیررسمیکوزوو (under UNMIK )[الف]
صدور
بانک مرکزیبانک فدرال آلمان
وبگاهwww.bundesbank.de
چاپخانه
وبگاه
ضرابخانه
List
وبگاه
ارزش‌گذاری
تورم۱٫۴٪، دسامبر ۲۰۰۱
میخکوب‌شده توسطمارک تبدیل‌پذیر بوسنی و هرزگوین، لو بلغارستان ارزش برابر
مکانیسم نرخ ارز اروپایی (ERM)
از۱۳ مارس ۱۹۷۹
نرخ ثابت از۳۱ دسامبر ۱۹۹۸
جایگزینی با یورو، غیرنقدی۱ ژانویه ۱۹۹۹
جایگزینی با یورو، نقدی۱ ژانویه ۲۰۰۲/۲۸ فوریه ۲۰۰۲
۱  =DM ۱٫۹۵۵۸۳

مارک آلمان، (به آلمانی: Deutsche Mark) (دویچه مارک) یکای پول آلمان غربی و پس از اتحاد دو آلمان در سال ۱۹۹۰ یکای پول آلمان متحد شد. این پول در سال ۱۹۴۸ یعنی با اشغال آلمان توسط متفقین به جای رایش مارک یکای پول رایش سوم رایج شد و در سال ۲۰۰۲ با آمدن یورو، جای خود را به یکای پول اروپایی داد. هر مارک از ۱۰۰ فنیگ آلمان تشکیل می‌شد.

ارزش مارک پس از جنگ جهانی اول

[ویرایش]
یک ۵ مارکی با مُهر برابری به ارزش ۱۲ قران و ۱۰ شاهی، چاپ شده توسط خزانه‌داری امپراتوری آلمان به سال ۱۹۱۶-۱۷ و در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی اول که بنابر شرایط آن زمان در ایران رایج شده بود.

وضعیت اقتصادی آلمان پس از جنگ جهانی اول بسیار وخیم شد و نرخ تورم بسیار بالا رفت. در اوج تورم، بیش از ۳۰ کارخانه کاغذسازی و ۱۵۰ چاپخانه و دو هزار ماشین چاپ به طور شبانه روزی برای برآوردن نیاز به پول کار می‌کردند. نرخ تورم به قدری زیاد بود که مقدار پول در گردش از سرعت افزایش قیمت‌ها کمتر بود. اسکناس‌ هایی که به مقدار فراوان و با مبلغ اسمی ده‌ها هزار مارک چاپ شده بود، قبل از اینکه از چاپخانه خارج شود، مجدداً زیر ماشین چاپ می‌رفت و مبلغ اسمی آن به ارقام میلیونی تبدیل می‌شد. کارگران دستمزدهای خود را با کیسه‌های خرید و حتی گاه با چرخ دستی پر از پول و آن هم روزی دو بار دریافت می‌کردند، دستمزد صبح فقط صرف ناهار ظهر می‌شد، زیرا بیم آن می‌رفت نرخ ارز که بعدازظهر اعلام می‌شد، تغییر کند و قیمت‌ها باز هم افزایش یابد. هنگامی که بهای زغال‌سنگ به میزان سرسام آوری افزایش یافت، برخی از مردم دستمزدهای بعدازظهر را به جای زغال‌سنگ در اجاق آشپزخانه می‌سوزاندند. سرانجام کار به جایی رسید که با یک دلار آمریکا می‌شد ۹۹ تریلیون و ۹۰۰ میلیارد مارک آلمان خریداری کرد.[۱]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

پانویس

[ویرایش]

منابع و پیوند به بیرون (به انگلیسی)

[ویرایش]
  1. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام مارک آلمان وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().