مارتین تور

قدیس مارتین تور Martin of Tours
اسقف و پدر روحانی اعتراف کننده‌ها
زادهٔ	بین سالهای ۳۱۶ یا ۳۱۷ ساواریا, اسقف‌نشین پانونیا (امروزه مجارستان)
درگذشتۀ	۸ نوامبر ۳۹۷ (در سن ۸۱) کاندس, گاول
تکریم‌شده در	کاتولیک ارتودکس شرقی ارتودکس آنگلیکن پروتستان
قدیس‌شدن	قبل از مرگ
بزرگداشت	۱۱ نوامبر (کاتولیک رومی, پروتستان, و آنگلیکن) ۱۲ نوامبر (ارتودکس شرقی)
نمادها	مردی سوار بر اسب که شنلش را با گدایی تقسیم می‌کند؛ مردی که شنلش را از وسط نصف می‌کند؛ گوی آتش؛ غاز
قدیس حامی	مدافع فقرا؛ گدایان؛ علیه الکلیسم؛ مدافع الکلی های اصلاح شده؛ پسران و دختران کلیسا؛ سواره‌نظام؛ سواران؛ گاردهای سوئیسی پاپی؛ سوارکاران؛ سربازان؛ خیاطان;قلعه؛ هتل‌داران؛ مسافرخانه‌داران؛ سرکارگران؛ باغداران؛ تولیدکنندگان شراب؛ شراب سازان؛ غازها؛ اسب‌ها؛ فرانسه؛ اسقف‌نشین ماینتس؛ ارفورت؛ اولپه؛ بلی ماناستیر؛ اسقف‌نشین براتیسلاوا؛ بوئنوس آیرس؛ بورگن‌لند؛ ادینگن؛ باگریا؛ مالت؛ فویانو دلا کیانا؛ کورتریک؛ مونتمانی؛ اورنسه؛ پیتراسانتا؛ طال، باتانگاس؛ اسقف نشین روتنبورگ-اشتوتگارت؛ اوترخت; ویرج؛ ویسمن‌دورفویلادو؛ برج موستو؛ Touraine؛ Bocaue, Bulacan

مارتین تور (لاتین: Sanctus Martinus Turonensis; ۳۱۶ – ۸ نوامبر ۳۹۷) اسقف تور بود مقبره وی در فرانسه قرار دارد که در مسیر حرکت به سوی سانتیاگو د کمپوستلا در اسپانیا می‌باشد. در مسیر حرکت بسوی وی مقادیر قابل توجهی معجزات رخ داده است که وی را به یک از معروف‌ترین قدیسان مسیحی تبدیل کرده است. وی در سومبات‌هی، مجارستان به دنیا آمد و در پاویا، ایتالیا بزرگ شد و بخش اعظم زندگی‌اش را در فرانسه گذارند. مارتین تور (زاده حدود ۳۱۶/۳۱۷ در ساواریا، استان رومی پانونیای یکم، امروزه سومبات‌هی، مجارستان؛ درگذشته ۸ نوامبر ۳۹۷ در کاند نزدیک تور در فرانسه امروزی)، سومین اسقف تور بود. در کلیسای کاتولیک، او یکی از مشهورترین قدیسان است. او نخستین کسی است که این مقام را نه به عنوان شهید، بلکه به عنوان اقرارکننده بدست آورد. او همچنین در کلیساهای ارتدکس، انگلیکان و پروتستان مورد تکریم قرار می‌گیرد.

زندگی و تحولات اولیه مارتین تور

سنت مارتین به عنوان پسر یک تریبون نظامی رومی در پانونیا در مجارستان امروزی بزرگ شد. دوران جوانی را در پاویا، زادگاه پدرش در ایتالیای علیا، گذراند و در آنجا برای نخستین بار با مسیحیت آشنا شد. در ده سالگی به گروه کاتکومن‌ها (نامزدهای تعمید) پیوست. او برخلاف میل خود، به دلیل مقررات دیوکلتیان ناگزیر به پیروی از فرمان پدر شد و راه نظامی‌گری در پیش گرفت. در ۱۵ سالگی به عنوان محافظ شخصی امپراتور کنستانتین دوم به مدیولانوم (میلان امروزی) فراخوانده شد.

از سال ۳۳۴، مارتین به عنوان سرباز سواره‌نظام گارد امپراتوری در آمیان مستقر بود. داستان مشهور تقسیم نیم‌تنه به این دوره بازمی‌گردد. او در برابر دروازه شهر آمیان با مردی برهنه روبرو شد و با شمشیر خود، نیم‌تنه نظامی‌اش را دو نیم کرد و نیمی را به آن مرد داد. شب بعد، مسیح را در خواب دید که با همان نیم‌تنه پوشیده شده بود.

در سال ۳۵۱، مارتینوس توسط اسقف هیلاریوس پواتیه غسل تعمید یافت. در سال ۳۵۶، در نبرد علیه آلامان‌ها تحت فرماندهی ژولیان (بعدها امپراتور) خدمت می‌کرد. در ورمز، از شرکت در نبرد خودداری کرد و گفت که دیگر سرباز سزار نیست، بلکه سرباز مسیح است و تقاضای ترک خدمت نمود. او به عنوان گوشه‌نشین به جزیره گالینارا رفت، اما به زودی شاگردان بسیاری یافت. سپس به پانونیا نزد مادرش سفر کرد و او را به مسیحیت گرواند. پس از آن به گالیا بازگشت و در سال ۳۶۱ نخستین صومعه غرب را در لیگوژ بنا نهاد. در سال ۳۷۵، صومعه مارموتیه را در نزدیکی تور ساخت. به زودی با لیبوریوس، اسقف لو مان، آشنا شد. پیوند دوستی مادام‌العمر با وی برقرار کرد و در ژوئن ۳۹۷ به لیبوریوس در حال مرگ، آیین مسح بیماران را اعطا نمود.

بعضی از مسیحیان از عیسی مسیح دریافت روح القدوس برای شفای بیماران بدست می آورند و این فیض را می توانند به کسی که صلاحیت آن را داشت باشد عطا نمایند

اسقفی، فعالیت‌ها و وفات

او به عنوان راهبی زاهد، آرمان یک اسقف یا کشیش در اواخر دوران باستان را مجسم می‌کرد. به عنوان یاور در تنگناها و معجزه‌گر به سرعت در سراسر تورن مشهور شد. در سال ۳۷۰ یا ۳۷۱ به عنوان اسقف تور منصوب شد. زندگی‌نامه‌نویس او، سولپیسیوس سوروس، در کتاب "زندگی سنت مارتین" می‌نویسد که مارتین مسیحی‌سازی روستاییان را با تخریب مکان‌های مذهبی غیرمسیحی و ساخت کلیساها و صومعه‌ها تحکیم بخشید.

هنگامی که مارتین در آگوستا تروروروم (تری‌یر امروزی) بود، مخالفان اسقف بدعت‌گذار پریسسیلیان از آویلا او را نزد امپراتور ماگنوس ماکسیموس متهم کردند. مارتین ابتدا مانع ادامه روند محاکمه شد، اما پس از ترک تری‌یر، امپراتور محاکمه را از سر گرفت و پریسسیلیان در سال ۳۸۵ به اعدام محکوم شد. مارتین پس از آگاهی از این اعدام، همراه با آمبروزیوس میلانی و سیریسیوس رومی به شدت علیه این اقدام اعتراض کرد. در سال ۳۸۶، هنگامی که مارتین برای دو تن از هواداران امپراتور گراتیان ( کشته شده در سال ۳۸۳)، نزد امپراتور ماکسیموس شفاعت کرد در مدت اقامتش از اشتراک عشای ربانی با اسقف‌های هوادار محاکمه پریسسیلیان خودداری نمود. او با تهدید امپراتور مبنی بر آزار گروه‌های پریسسیلیانی و همچنین گروه‌های زاهد هم‌عقیده با مارتین، وادار به تجدید اشتراک با آن اسقف‌ها در مراسم انتصاب اسقف تریر شد.

مارتین در ۸ نوامبر ۳۹۷ در سن ۸۱ سالگی در جریان یک بازدید شبانی از کاند، از توابع اسقف‌نشین خود، درگذشت. پیکر او در ۱۱ نوامبر در تور با حضور گسترده مردم به خاک سپرده شد. جمله معروف «از مرگ نمی‌ترسم، اما از ادامه زندگی نیز سر باز نمی‌زنم» به او در بستر مرگ نسبت داده می‌شود.

میراث و سنت‌های مذهبی

در سنت مسیحی، یکی از مشهورترین جملات منسوب به مارتین تور، دعای او در لحظات پایانی عمر است که توسط شاگردش، سولپیسیوس سوروس، در کتاب حیات سنت مارتین (Vita Sancti Martini) ثبت شده است. او خطاب به خداوند چنین دعا کرد:

پروردگارا، اگر مردمِ تو هنوز به خدمت من نیاز دارند، من از دشواری کار روی‌گردان نیستم؛ اراده تو جاری باد.

— سولپیسیوس سوروس، Vita Sancti Martini

این نیایش در الهیات مسیحی به عنوان نمادی از تسلیم مطلق در برابر اراده الهی شناخته می‌شود. همچنین سنت تقسیم ردای او با یک فقیر، منشأ واژه‌شناختی کلمه کاپل (Chapel) در زبان‌های اروپایی است؛ چرا که محل نگهداری تکه‌ای از ردای او (به لاتین: Cappella) به این نام خوانده می‌شد.

منابع

• Wikipedia contributors, "Martin of Tours," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Martin_of_Tours&oldid=590699967 (accessed January 23, 2014).