پرش به محتوا

لی‌لی آلن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لی‌لی آلن
آلن در ۲۰۱۸
نام هنگام تولدلی‌لی رز بیتریس آلن
زادهٔ۲ مهٔ ۱۹۸۵ ‏(۴۰ سال)
لندن، انگلستان
پیشه‌ها
  • خواننده
  • ترانه‌نویس
  • بازیگر
همسران
فرزندان۲
والدین
خویشاوندان
پیشه موسیقی
ژانر
ساز(ها)آواز
سال‌های فعالیت۱۹۹۸–اکنون
ناشر(ان)
وبگاه

لی‌لی رز بیتریس آلن (انگلیسی: Lily Rose Beatrice Allen؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۸۵) خواننده، ترانه‌نویس و بازیگر انگلیسی است. او دختر بازیگر کیت آلن و تهیه‌کنندهٔ فیلم الیسون اوون است. فعالیت موسیقی آلن در سال ۲۰۰۵ آغاز شد که با شرکت ریگال قرارداد امضا کرد و ضبط‌های صوتی خود را در شبکهٔ اجتماعی مای‌اسپیس منتشر نمود. محبوبیت این آثار باعث شد قطعات او از رادیو بی‌بی‌سی ۱ پخش شود.

نخستین تک‌آهنگ تجاری او با نام «Smile» در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ به رتبهٔ نخست جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید و از سوی صنعت ضبط صدای بریتانیا گواهی دابل پلاتین دریافت کرد. نخستین آلبوم استودیویی او با عنوان Alright, Still‏ (۲۰۰۶) با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد، در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبهٔ دوم رسید و بیش از ۲٫۶ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. این آلبوم همچنین نامزدی جایزهٔ گرمی برای بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو را برای او به همراه داشت.

دومین آلبوم استودیویی او با نام این من نیستم، این تویی (۲۰۰۹) در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و تک‌آهنگ‌های «The Fear»، «منصفانه نیست» و «فاک یو» را عرضه کرد. این موفقیت باعث شد آلن در جوایز بریت ۲۰۱۰ جایزهٔ بهترین هنرمند زن بریتانیایی را دریافت کند. آلن و ایمی واینهاوس به‌عنوان آغازگران روندی شناخته شدند که رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ آن را «سال زنان» نامیدند؛ دوره‌ای که پنج هنرمند زن با موسیقی «تجربی و بی‌پروا» نامزد جایزه مرکوری شدند.[۵] سومین آلبوم او شیزس (۲۰۱۴) بار دیگر در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت، در حالی که چهارمین آلبومش No Shame‏ (۲۰۱۸) به رتبهٔ هشتم رسید. آلبوم بعدی او West End Girl‏ (۲۰۲۵) در رتبهٔ دوم جدول قرار گرفت و با تحسین گستردهٔ منتقدان مواجه شد.

زندگی شخصی آلن، از جمله رابطه با لیام گلگر و استخدام روسپیان زن، توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است.[۶][۷] به‌عنوان بازیگر، آلن در فیلم چگونه یک دختر درست کنیم (۲۰۱۹) ظاهر شد و در سال ۲۰۲۱ نخستین حضور خود در تئاتر وست اند را با نمایش 2:22 A Ghost Story تجربه کرد که برای آن نامزد جایزهٔ لارنس اولیویه در بخش بهترین بازیگر زن شد.

سال‌های آغازین

[ویرایش]
لی‌لی آلن

بیشتر سال‌های کودکی اَلن به سرگردانی میان مدرسه‌های مختلف گذشت به شکلی که از ۵ تا ۱۵ سالگی در ۱۳ مدرسهٔ مختلف تحصیل کرد.[۸] او در این دوران دوستی پایداری با هم‌سالانش نداشت و بیشتر وقتش را به مطالعه و گوش کردن به موسیقی می‌گذراند. علاقهٔ او به موسیقی در حدی بود که در ۱۴ سالگی برای حضور در جشنوارهٔ موسیقی گلستن‌بری از خانه گریخت.[۸] ۱ سال بعد تحصیل را رها کرد و در همین دوره بود که پی برد موسیقی، تنها حرفهٔ مناسب برایش خواهد بود.[۸]

زندگی حرفه‌ای

[ویرایش]

یکی از معروف‌ترین آهنگ‌های او به نام «لبخند» (Smile) در ژوئیه ۲۰۰۶ در صدر پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت. آلن در دسامبر ۲۰۰۶ نخستین آلبوم خود را با نام Alright, Still عرضه کرد. این آلبوم نامزد جایزهٔ بهترین آلبوم بریتانیایی در بریت اَواردز و نیز جایزهٔ بهترین هنرمند جدید در جوایز ویدئو موزیک ام‌تی‌وی ۲۰۰۷ شد.

منابع

[ویرایش]
  1. DuPont, Jean-Pierre (28 September 2006). "Lily Allen: Alright, Still". Voir (به فرانسوی). Archived from the original on 16 August 2017. Retrieved 27 September 2016. entre la pop, le reggae et le R&B
  2. Eliscu, Jenny (19 October 2006). "Lily Allen". رولینگ استون. No. 1011. p. 84.
  3. Condran, Ed (18 September 2014). "Lily Allen plays the Electric Factory in Philadelphia". The Morning Call. Archived from the original on 13 October 2016. Retrieved 27 September 2016. ...the electropop/R&B of "Sheezus"
  4. Carr, Kim (18 September 2018). "A clean break for Lily Allen as she samples urban grime for new album". دیلی میرور. Retrieved 22 October 2025.
  5. Cairns, Dan (26 July 2009). "The rise of a new wave of female singers". The Times. Retrieved 30 May 2019.
  6. "Lily Allen opens up about her battle with mental health". Cosmopolitan. 1 October 2018. Retrieved 28 September 2025.
  7. "Lily Allen explains reason behind sex worker revelation in her memoir". The Independent (به انگلیسی). Archived from the original on 31 October 2025. Retrieved 31 October 2025.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ Heather Phares. "Lily Allen" (به انگلیسی). وبگاه AllMusic. Retrieved 30 October 2010.

پیوند به بیرون

[ویرایش]