لذت گناه‌آلود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

لذت گناه‌آلود[۱]‏ (به انگلیسی: guilty pleasure) می‌تواند یک فیلم، برنامهٔ تلویزیونی یا قطعهٔ موسیقی باشد که شخص از آن لذت می‌بَرَد، با وجود این‌که حس می‌کند به‌طورکلی کسی برای آن ارزشی قائل نمی‌شود یا غیرمتعارف و عجیب است. برای مثال، یک شخص ممکن است در خفا یک فیلم را دوست داشته باشد، با علم به این‌که آن فیلم ضعیف است و به‌طورکلی خوب تلقی نمی‌شود.[۲][۳] مُد، بازی‌های ویدئویی، موسیقی، تئاتر، مجموعه‌های تلویزیونی، فیلم، خوراک و فتیش‌ها می‌توانند نمونه‌هایی از لذت گناه‌آلود باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. کریستال، آرتور (۱۳۹۶). فقط روزهایی که می‌نویسم. ترجمهٔ احسان لطفی. تهران: اطراف. صص. ص ۳۳. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۶۸۸۴-۹-۴.
  2. Fisher, Maryanne (May 14, 2010). "Why It's Good to Feel Guilty". Psychology Today. Retrieved January 19, 2016.
  3. Szalai, Jennifer (December 9, 2013). "Against "Guilty Pleasure"". The New Yorker. Retrieved January 19, 2016.

پیوند به بیرون[ویرایش]