قدرت‌الله ایزدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قدرت‌الله ایزدی (رشید)
زمینه فعالیت بازیگر
کارگردان
تولد ۱۳۳۵
برخوار و میمه
ملیت  ایران
فرزندان ۲ پسر و ۲ دختر

قدرت‌الله ایزدی معروف به رشید (زاده ۱۳۳۵ در گز برخوار و میمه استان اصفهان) از بازیگران کمدی ایرانی است.[۱] او در سال ۱۳۵۸ به عنوان دبیر و آموزگار در وزارت آموزش و پرورش استخدام شد و مدتی هم ناظم بوده‌است. وی در سال ۱۳۶۴ از طریق صدا و سیما وارد دنیای بازیگری شد و در سال ۱۳۷۵ اولین تئاتر خود را به روی صحنه برد. ایزدی در کنار فعالیت هنری به شغل معلمی نیز ادامه داده‌است. از جمله فیلم‌های او می‌توان به کارآگاه رشید، رشید فراری، الم شنگه، بازگشت لوک خوش شانس، رشید حرفه‌ایی و سریال شمعدانی اشاره نمود.

بازیگری و کارگردانی تئاتر[ویرایش]

  • «یک در دو هزار دردسر» اصفهان، تالار فرشچیان
  • «تئاتر در صحنه» اصفهان، شبکه تهران؛ ۱۳۸۰
  • «افسانه» اصفهان، سینما تئاتر چهارباغ؛ ۱۳۷۷
  • «عروس نمایشگاه» اصفهان، تئاتر چهارباغ؛ ۱۳۷۶
  • «رؤیای ژاپن» اصفهان سینما تئاتر چهارباغ؛ ۱۳۷۵
  • «خواستگاری» اصفهان؛ ۱۳۶۵

فیلم سینمایی[ویرایش]

تلویزیون[ویرایش]

بازیگری:

  • شمعدونی (کارگردان: سروش صحت)؛ تهران؛ ۱۳۹۴
  • "رشید فراری" (کارگردان:رحیم مرادیان)؛ اصفهان؛ ۱۳۸۷
  • "بخاطر من" (کارگردان:اکبر منصور فلاح)؛ اصفهان ـ تهران، شبکه ۲؛ ۱۳۸۶
  • "سکسکه بی بی" (کارگردان:رنجبر)؛ اصفهان ـ تهران، شبکه دو؛ ۱۳۸۶
  • "کاراگاه رشید" (کارگردان:موسویان)؛ اصفهان، تهران ـ شبکه ۳؛ ۱۳۸۵
  • "اینجا خانه من است" (کارگردان:منصور اکبر فلاح)؛ اصفهان؛ ۱۳۸۵
  • "یکی بود یکی نبود" (کارگردان:محمد روضاتی)؛ اصفهان؛ ۱۳۸۳
  • "ارثیه پدری" (کارگردان:حسین احمدی)؛ اصفهان ـ تهران، شبکه ۱؛ ۱۳۸۱
  • "سفر سبز" (کارگردان:محمود صفایی)؛ اصفهان ـ تهران؛ ۱۳۸۰
  • "خشت اول" (کارگردان:حسین احمدی)؛ اصفهان؛ ۱۳۷۷
  • "گردو (کارگردان:محمد روضاتی)؛ اصفهان؛ ۱۳۷۵
  • "برای آخرین بار"(سریال ) (کارگردان: مرتضی هرندی شبکه اول ۱۳۷۴
  • "دنیای آینده" (کارگردان:جغتایی)؛ تهران؛ ۱۳۷۰

بازیگری و کارگردانی:

  • "الم شنگه " (کارگردان:قدرت الله ایزدی) اصفهان ۱۳۸۸

کارگردانی فیلم و سریال[ویرایش]

  • «فیلم کوتاه مروارید» اصفهان - ۱۳۸۹
  • «سریال الم شنگه» اصفهان ـ ۱۳۸۸

فعالیت‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. سوره سینما. «قدرت اله ایزدی». 

منابع[ویرایش]