قانون اساسی اندونزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
National emblem of Indonesia Garuda Pancasila.svg
این مقاله بخشی از این مجموعه است:
سیاست و دولت
اندونزی
پانکاسیلا (فلسفه ملی)
قانون اساسی اندونزی
روابط خارجی
قانون اساسی اندونزی
National emblem of Indonesia Garuda Pancasila.svg
تاریخ تصویب ۱۸ اوت ۱۹۴۵
نویسنده(ها) کمیته مفدماتی برای استقلال اندونزی
هدف استقلال اندونزی در ۱۹۴۵

قانون اساسی اندونزی (به اندونزیایی: Undang-Undang Dasar Negara Republik Indonesia Tahun 1945)، مهمترین قانون و پایه و اساس کشور مجمع الجزایر اندونزی است.

این قانون، با نام «قانون اساسی جمهوری اندونزی» در ۱۸ اوت ۱۹۴۵، در اواخر جنگ جهانی دوم که اندونزی زیر فرمان ژاپن بود، به تصویب رسید و پس از مدتی با افزوده شدن اصلاحاتی به آن در زمان احمد سوکارنو به اجرا درآمد. این قانون اساسی از ۳۷ اصل تشکیل شده است.

یک نسخه از کتاب قانون اساسی جمهوری اندونزی در ۱۹۴۶

منابع[ویرایش]