فرزانگان هفتگانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصور یک هنرمند از حکمای سبعه

فرزانگان هفتگانهٔ یونان، هفت خردمند یونان، یا حکمای سبعهٔ یونان(به یونانی: οἱ ἑπτὰ σοφοί, hoi hepta sophoi)؛ عنوانی بود که یونانیان باستان به تعدادی از شخصیت‌های مهم فلسفی، سیاسی، اجتماعی و ادبی خود در دورهٔ پیش از سقراط اطلاق می‌کردند.[۱]

محمدعلی فروغی می‌نویسد:

...چنانکه در میان همه‌ی اقوام و ملل همواره اشخاص نکته‌سنج و نصیحت‌گو بوده که مردم را از سود و زیانشان آگاه و به گفته‌های خردمندانه بیدار می‌ساخته‌اند، در میان یونانیان نیز این‌گونه دانشمندان بسیار بوده و بعضی از آن‌ها نامی شده و وضع قوانین و آداب سودمند برای آن قوم نموده‌اند و گفتگو از هفت خردمند بر زبان‌ها بوده که دانشمندترین مردم خوانده می‌شدند...

در باب اسامی این حکما روایات مختلف است، اشخاص زیر از آن جمله نام برده شده‌اند: بیاس، پیتاکوس، کلیبول، میزون، خیلون و سولون.[۲]

در روایات مختلف، نام ۳ تن از فرزانگان هفتگانه متفاوت ضبط شده است؛ اما نام ۴ تن مورد اتفاق نظر مورخان می‌باشد.[۱]

افراد مورد اتفاق[ویرایش]

۴ نفری که به اتفاق نظر مورخان از ملقٌبان به حکمای سبعه بوده‌اند:

افراد مورد اختلاف[ویرایش]

۳ تن دیگر از میان افراد زیر بوده‌اند:

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ رجینالد هالینگ دیل. «۸». در تاریخ فلسفه غرب. ترجمهٔ عبدالحسین آذرنگ. تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۷. صفحه ۹۲. 
  2. سیر حکمت در اروپا، محمدعلی فروغی، تهران، انتشارات زوار، چاپ نهم، 1393، ص 12

پیوند به بیرون[ویرایش]