علوم تربیتی
علوم تربیتی (به انگلیسی: Education sciences) از رشتههای علوم انسانی است که به جنبههای آموزش و پرورش آدمی و دانشهای مربوط به آن میپردازد. آموزش عمومی، آموزش عالی، آموزش کارکنان، آموزش بزرگسالان، آموزش الکترونیکی از زمینه های مطالعاتی این رشته محسوب می شوند. اولین دانشگاهی که در آن رشته علوم تربیتی تاسیس شد دانشگاه کلمبیا است این رشته در سال 1880 توسط نیکولاس موری باتلر{Nicholas Murray Butler} در آن دانشگاه ارائه گردید . با پیوستن جان دیویی به عضویت هیئت علمی این دانشگاه ، رشته علوم تربیتی هم از لحاظ آموزشی و هم از جنبه نظری توسعه یافت.
بنیانگذاران رشته علوم تربیتی در ایران
[ویرایش | اشتراکگذاری]رشته علوم تربیتی در ایران در سال 1311 هجری شمسی توسط اساتیدی همچون دکتر عیسی صدیق و دکتر اسدالله بیژن و دکتر محمد باقر هوشیار بنیان گذاری و تثبیت گردید..[۱]
تاریخچه رشته علوم تربیتی
[ویرایش | اشتراکگذاری]دکتر عیسی صدیق:دکتر عیسی صدیق اعلم، در سال ۱۲۷۳ ش. در تهران متولد شد. پدرش میرزاعبدالله شاملو ملقب به صدیق التجار اصفهانی از نوادگان میرزا مهدی خان استرآبادی بود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس ادب، کمالیه و دارالفنون فرا گرفت. در سال ۱۲۹۰ جزو اولین گروه از دانشجویان اعزامی به خارج در دورة بعد از مشروطیت بود که عازم فرانسه شد. در سال ۱۲۹۷ دورة دانشسرای ورسای را به پایان رساند و از دانشگاه پاریس دانشنامة ریاضیات گرفت. پس از چندی در انگلستان ضمن مطالعه و تدریس در دانشگاه کمبریج به عنوان دستیار پروفسور ادوارد براون مستشرق و ایرانشناس معروف و معاشرت با دانشمندان و فلاسفه غربی نظیر برتراند راسل، به تجربیات و آگاهیهای بیشتری دست یافت. عیسی صدیق در سال ۱۲۹۷ به ایران مراجعت کرد و به سمت بازرس مدارس منصوب شد. چندی نیز رئیس تعلیمات عالی،معلم مدرسة حقوق،دارلفنون و دارالمعلمین مرکزی و نمایندة ایران در مجمع بینالمللی آموزش و پرورش در ژنو بود. در سال ۱۳۰۹دکتر صدیق بنا به دعوت دانشگاه کلمبیا برای مطالعه و تحقیق به آمریکا رفت و موفق به اخذ درجة دکترا در رشته علوم تربیتی از دانشگاه مذکور شد. او برای اولین بار واژة دانشگاه را به جای دارالفنون به کار برد. دکتر صدیق در سال ۱۳۱۰به ایران بازگشت و مامورتأسیس دانشگاه تهران شد. ابتدا به سمت ریاست دارالمعلمین عالی انتخاب شد و سپس آن را هستة مرکزی دانشگاه قرار داد. دکتر صدیق چندین سال در سمت وزیر فرهنگ فعالیت نمود. دکتر عیسی صدیق در ۱۵ آذر ماه ۱۳۵۷ در تهران درگذشت. برخی آثار علمی او عبارت است از : " اصول تدریس حساب و حل مسائل فکری"، "اصول تعلیم و تربیت "،"اصول علمی علم تربیت" ، "روش نوین در تعلیم و تربیت " ، " صد مسئله حل شده حساب" ، " چهل گفتار مشهودات چهل ساله در فرهنگ" ، نه کنفرانس در خصوص تعلیمات عمومی "..[۲][۳][۴]
دکتر اسدالله بیژن:دکتر میرزااسدالله خان بیژن ، دکتری خود را در رشته علوم تربیتی از دانشگاه کلمبیای آمریکا دریافت نمود و پس از بازگشت به ایران به عنوان مشاور فنی وزارت فرهنگ و استاد دانشسرای عالی دروس علوم تربیتی را به همراه دکتر هوشیار و دکتر صدیق تدریس می کرد. در دانشگاه تهران از سال ۱۳۱۹ درسی به نام علمالاجتماع به لحاظ تربیت(علمالاجتماع پرورشی)در دو واحد درسی در هفته توسط دکتر اسدالله بیژن،به صورت ترجمههایی فشرده از پارهای متون خارجی در دانشسرای عالی و دانشکده ادبیات ، تدریس میشد. از مهمترین آثار علمی ایشان" سیر تمدن و تربیت در ایران باستان" و" سیر تکاملی تعلیم و تربیت در ایران باستان" می باشد.<ref>Petrie et al. (2009). Pedagogy – a holistic, personal approach to work with children and young people, across services. p. 4. بایگانیشده در ۱۵ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine</ref
دکتر محمد باقر هوشیار :محمد باقر هوشیار شیرازی در ۱۲ اسفند ماه سال ۱۲۸۳در خانوادهای دوستدار فرهنگ و ادب در شهر بوانات از توابع شیراز به دنیا آمد. پدرش میرزا محمد هوشیار شعر میگفت و پیشه بازرگانی داشت. محمدباقر در ۱۳ سالگی پدر خود را از دست داد و مادرش سرپرستی او و دیگر اعضای خانواده را به عهده گرفت. محمدباقر هوشیار از همان دوران کودکی با مادر بزرگ و پدربزرگ خود که زنی فرهیخته و شایسته بوند همدم و همنشین شد و در دامان آنان رشد کرد. محمد باقر پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به مدت دو سال در مدرسه شعاعیه شیراز به دبیرستان رفت. وی در سن ۱۷ سالگی از طریق کشور هندوستان (بمبئی و کلکته) برای تحصیلات عالی ، به اروپا (آلمان) رفت و مدتی در مدرسه عالی کشاورزی " فردریش اوبره آل شولد فاکلمان" برلن به تحصیل نظری کشاورزی و عملیات زراعی پرداخت. محمدباقر پس از اتمام تحصیلات در سال ۱۳۰۸ به ایران بازگشت و در امتحانات دانشجویان اعزامی تهران قبول شد و سه ماه بعد دوباره به همراه محصلین اعزامی به اروپا ، به برلن رفت و ابتدا در دانشکده ادبیات برلن و سپس در دانشگاه تویین گن و دانشگاه مونیخ در رشته علوم تربیتی به تحصیل پرداخت او پس از کسب گواهینامه در زمینه روانشناسی نظری ، آموزش و پرورش و روانشناسی علمی، از دانشگاه مونیخ موفق به اخذ دکترای علوم تربیتی شد. ایشان از افراد زیادی مانند شیلر ، فندر ، هینست ، گوته و بیشتر از همه از گئورگ کرشن اشتاینر{Georg Kershensteiner} تاثیر علمی پذیرفته است. او پس از اتمام تحصیلات به تهران آمد و در دانشسرای عالی و دانشکده ادبیات و علوم انسانی و هنرستان موسیقی و آموزشگاه پست و تلگراف و دبیرستان نظام به تدریس و تعلیم مشغول شد. وی در سال ۱۳۳۶ بر اثر عارضه قلبی درگذشت. از آثارش "اصول آموزش و پرورش " و " روانشناسی علمی سنجش هوش" می توان نام برد. او آموزش و پرورش را علم میدانست و برای آن اصول نوشت دکتر هوشیار در بنیانگذاری رشته علوم تربیتی نقش بسیار مهمی ایفا نمود.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "pedagogy" بایگانیشده در ۱ مه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine. Online Etymology Dictionary.
- ↑ "Blueprint for government schools. Flagship strategy 1: Student Learning. The Principles of Learning and Teaching P-12 Background Paper" (PDF). Department of Education and Training Victoria. Archived from the original (PDF) on 15 February 2017. Retrieved 12 June 2017.
- ↑ "Knowledge and Teaching: Foundations of the New Reform" (PDF). Harvard Educational Review. 15 (2): 4–14. 1987. Retrieved 12 June 2017.
- ↑ بررسی سابقهٔ آموزشگری علوم پرورشی به عنوان رشتهٔ درسی در ایران و جهان (۲۰۲۱-۰۷-۱۱). «سوالات استخدامی مربی پرورشی». دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۱-۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- مشایخ، فریده، دیدگاههای نو در برنامهریزی آموزشی، سمت، ۱۳۷۹.
 | این یک مقالهٔ خرد آموزش است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |