عصب سیاتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عصب سیاتیک(sciatic nerve) طولانی‌ترین عصب بدن انسان است که از ناحیه کمری آغاز و تا انتهای پا امتداد دارد. عصب سیاتیک از اتصال ریشه‌های عصبی L4-S3 که از مهره‌های کمری و ساکروم خارج شده تشکیل می‌شود و بعد از خارج شدن از لگن از پشت باسن به پشت ران رفته و در بالاتر از مفصل زانو به دو شاخه به نامهای عصب درشت نئی و عصب نازک‌نئی مشترک(پرونئال) تقسیم می‌شود. هرگونه فشار بر روی این عصب می‌تواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود (یعنی مسیری که از کمر شروع می‌شود و از پشت پا پایین می‌آید و تا پاشنه و کف پا می‌رسد).سیاتیک بیشتر در سنین 50-30 سالگی بوجود میاید و علت عمده آن پاره شدن دیسک بین مهره ای است. بدنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهره، قسمت حلقوی محیطی دیسک ( آنولوس فیبروزوس) پاره شده و قسمت مرکزی ( نوکلئوس پولپوزوس) از بین شکاف پارگی به بیرون راه پیدا میکند. این قسمت بیرون زده را هرنی یا فتق میگویند.

عصب دهی[ویرایش]

عصب سیاتیک شاخه‌های مفصلی (به شبکه ساکرال)، شاخه‌های عضلانی (به اداکتور ماگنوس، ماهیچه نیم وتری، ماهیچه نیم غشایی، ماهیچه دوسر رانی) و شاخه‌های حسی دارد. عصب تیبیال (شاخه عصب سیاتیک) به پشت ساق و سپس کف پا رفته و حس نواحی ذکر شده و حرکت عضلاتی را که در این نواحی هستند تأمین می‌کند. عصب پرونئال در ناحیه زانو به دو شاخه سطحی و عمقی تقسیم می‌شود. هر دو این شاخه‌ها از جلو استخوان‌های ساق به پایین آمده و به پشت پا می‌روند. عصب پرونئال سطحی بیشتر مسئول حس پشت پا است و عصب پرونئال عمقی حرکت عضلات جلوی ساق را تأمین می‌کند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

همه چیز درباره سیاتیک

en.wikipedia.org/wiki/Sciatic_nerve

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی
Nerve: عصب سیاتیک
Left gluteal region, showing surface markings for arteries and sciatic nerve.
زبان لاتین nervus ischiadicus
Gray's subject #۲۱۳ ۹۶۰
Innervates Lateral rotator group (except Piriformis and Quadratus femoris), Posterior compartment of thigh
From lumbar plexus and sacral plexus: L4-S3
To tibial nerve, common fibular nerve