عبیدالله بن عمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از عبید الله بن عمر)
پرش به: ناوبری، جستجو

عبید الله بن عمر (مرگ:۳۷ هجری/۶۵۷ میلادی) یکی از فرزندان عمر و از صحابیون محمد بود.[۱]

نسب مادری عبیدالله[ویرایش]

عمر، عبدالله را از زنی به نام ام کلثوم ملیکه بنت جرول از قبیله خزاعه داشت. عمر بعد از اسلام آوردن از این زن طلاق گرفت و ام کلثوم با یکی از خویشاوندانش ازدواج کرد و بت پرست ماند و در مکه زندگی می کرد.[۱]

خون خواهی از عمر[ویرایش]

عبیدالله از ماجرای خوانخواهی از پدرش عمر معروف شد که در ذی الحجه ۲۳/ نوامبر ۶۴۴، به دست غلام ایرانی مغیرة بن شعبه به نام ابولؤلؤ کشته شده بود. عبیدالله ۴ تن یعنی همسر و دختر ابولؤلؤ و هرمزان (از فرماندهان سابق ساسانی که مسلمان شده بود) و یک ایرانی مسیحی به نام جفینه را (بر اساس گزارش عبدالرحمن بن عوف یا عبدالرحمن بن ابی بکر[۲]) کشت. یعقوبی معتقد است که عبیدالله، ابولؤلؤ و زن و دخترش را کشت. منابع زیادی حاکی از آن هستند که وی همچنین با برده های ایرانی مدینه و حتی برخی از مهاجرین نیز درگیر شد. منابع معتقدند که عبیدالله از سلامت روحی و روانی چندانی برخوردار نبوده است و شخصیتی مذموم در خانواده عمر بوده (گفته می شود که یک بار عمر به عبیدالله را به خاطر نوشیدن شراب، حد شرعی زد. )[۱]

با این وجود، عمل عبیدالله خلاف شرع تلقی می شد و وی نزد سعد ابن ابی وقاص مدتی بازداشت بود. اما عثمان وی را مورد عفو قرار داد و این عمل عثمان بهانه ای به دست مخالفانش داد.[۱]

عبیدالله تا این زمان فعالیتهای سیاسی قابل توجهی نداشته و بعداً یکی از خونخواهان عثمان گردید و از ترس علی که قسم خورده بود وی را قصاص می کند، به سپاه معاویه در شام گریخت و در جنگ صفین یکی از فرماندهان سپاه معاویه بود و در آن جنگ در سال ۳۷ هجری/۶۵۷ میلادی کشته شد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ Robinson, “ʿUbayd Allāh b. ʿUmar”, 10:‎ 763.
  2. یوسفی اشکوری، حسین،«ابولولو»،دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد ۶، تهران

منابع[ویرایش]