عبدالله بن حسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عبدالله بن حسن
زادهٔ۴۸ هجری قمری
مدینه، عربستان سعودی
درگذشت۱۰ محرم ۶۱ هجری قمری
علت درگذشتحضور در نبرد کربلا
والدین
خویشاوندانفرزند حسن بن علی

عبدالله پسر حسن بن علی و از کشته‌شدگان واقعه کربلاست.[۱][۲] بیشتر عالمان شیعه بر این باورند که وی هنگام مرگ به بلوغ نرسیده بوده است.[۳]

بر روی اینکه مادر وی که بوده اختلاف است. گروهی او را فرزند رَمْله[۴] دختر شلیل بن عبدالله بجلّی[۵] دانسته‌اند.

قاتل عبدالله

ابجر بن کعب، با شمشیر به حسین حمله کرد. عبدالله به اوگفت :ای پسر زن بدکاره ایا می‌خواهی عمویم را بکشی؟ و او شمشیر خود را به طرف کودک فرود آورد، عبدالله دست خود را سپر قرارداد و شمشیر دست او را قطع کرده و آن را به پوست آویزان کرد، پس عبدالله فریاد می‌زد:ای مادر! به ناگاه حرمله بن کاهل، تیری به او زد، در حالی که در دامان حسین بن علی قرار داشت کشته شد.[۶]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. تاریخ طبری، ابن جریر طبری، صفحه ۳۵۹، جلد ۴
  2. رجال الطوسی، شیخ طوسی، صفحه ۱۰۲، جلد ۱
  3. ویکی فقه-عبدالله بن حسن
  4. ذخیرةالدارین، ص۱۴۹.
  5. ابصار العین، ص ۷۳.
  6. الملهوف. p. 51.