عبدالله بن حسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله پسر حسن بن علی و از کشته‌شدگان واقعه کربلاست.[۱][۲] بیشتر عالمان شیعه بر این باورند که وی هنگام مرگ به بلوغ نرسیده بوده است.[۳]

بر روی اینکه مادر وی که بوده اختلاف است. گروهی او را فرزند رَمْله[۴] دختر شلیل بن عبدالله بجلّی[۵] دانسته‌اند.

قاتل عبدالله[ویرایش]

حرمله بن کاهل که قاتل علی اصغر پسر حسین بن علی می‌باشد، با شمشیر به امام حسین حمله کرد. عبدالله به اوگفت :ای پسر زن بدکاره ایا می‌خواهی عمویم را بکشی؟ و او شمشیر خود را به طرف کودک فرود آورد، عبدالله دست خود را سپر قرارداد و شمشیر دست او را قطع کرده و آن را به پوست آویزان کرد، پس عبدالله فریاد می‌زد:ای مادر! حرمله بن کاهل تیری به اوزد، در حالی که در دامان حسین بن علی قرار داشت کشته شد.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]