بخش شیبکوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از شیبکوه (هرمزگان))
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بخش شیبکوه
بخش
کشور  ایران
استان هرمزگان
شهرستان بندر لنگه
دهستان‌ها مقام، بندر چارک
جمعیت (۱۳۸۵)
 • جمعیت ۱۴۰۴۸
منطقهٔ زمانی IRST (یوتی‌سی ۳:۳۰+)
کد بخش ۸۶۳
پیش‌شماره(های) تلفن ۰۷۶۴
مذهب اسلام سنی، شیعه
زبان‌های گفتاری عربی و فارسی

شیبکوه منطقهٔ گسترده‌ای است در جنوب ایران و امروزه یکی از بخش‌های شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان است. این منطقهٔ وسیع شامل شهرها و دهستانها و صدها روستای آباد است.

بخش شیبکوه از شمال به لاور نادردون و بخش کوخرد، و از جنوب به خلیج فارس و بخش کیش، و از مغرب به شهر گاوبندی، و از مشرق به بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه منتهی می‌شود، دارای دو دهستان و بیش از ۳۰ روستای بزرگ وکوچک است.

  • کد این بخش در تقسیمات کشوری ایران ۸۶۳ است.
  • جمعیت بخش شیبکوه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۴۰۴۸ نفر بوده‌است.[۱]


شیبکوه دردوران قدیم[ویرایش]

در دوران قدیم منطقه شیبکوه به چهار قسمت تقسیم شده بوده و زیر نفوذ چهار قبیله عرب، بوده‌است. این قبائل عربی در سده دهم یا نهم هجری قمری از شبه جزیره عربستان به منطقه «شیبکوه» هجرت کرده بودند.

قبائل عرب وحکمرانی منطقة[ویرایش]

هر کدام از این قبائل چهارگانه بر گوشه‌ای از این منطقه وسیع حاکم بودند که به شرح زیر است:

  • قبیله قبیله آل علی یا (آل مُعلی) بر قسمت شمالی شیبکوه حاکم بودند که شامل دهستانهای وسیعی بود.
  • قبیله بنی البشر قسمت جنوبی شیبکوه را تحت نفوذ خود داشتند.
  • قبیله آل حمادی بر قسمت غربی شیبکوه حاکم بودند.
  • قیبله آل عبیدل اما این قبیله قمست شرقی شیبکوه تحت نفوذ داشتند.

این چهار گوشه از منطقهٔ گسترده ((شیبکوه)) شامل دهستانها و روستاهای بزرگ و کوچک بوده که قسمت زیادی از آن روستاها به همان نام پیشین خود باقی مانده‌است. مرکز رئیسی منطقه «شیبکوه» در آن دوران بندر چارک بوده. البته به مرور زمان و گذشت دوران این حکومات برچیده می‌شود، و منطقهٔ شیبکوه از جانب دولت و تقسیمات کشوری به بخش‌های مختلف تقسیم می‌شود.

دهستان‌ها[ویرایش]

روستاها[ویرایش]

  1. نخل خلفان
  2. مرباغ
  3. بندرچارک
  4. بندرمقام
  5. رستاق
  6. بوجراش
  7. باغویه
  8. نخل جمال
  9. عرمکی
  10. گریشه
  11. شکرویه
  12. بوجبرائیل
  13. لشتانی
  14. سه کنار

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه»، چاپ دوم، دبی: دار الأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
  • محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
  • بختیاری، سعید،، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی
  • العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
  • حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
  • کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).
  • بختیاری، سعید،، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.