شکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از شکارچی)
پرش به: ناوبری، جستجو
صحنه شکار گراز در سنگ‌نگارهٔ طاق بستان

شکار یا نخجیر کُشتن یا به چنگ آوردن موجودی زنده توسط موجود زندهٔ دیگر است. به کسی که شکار می‌کند نیز شکارچی یا نخجیربان گویند. شکار جانوران توسط انسان، برای تجارت شاملِ فروش پوست و مو، استخوان و عاج، گوشت و دیگر اجزای بدن شکار یا برای تفریح (به اسم ورزش) انجام می‌شود.

شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده می‌شد، نوعی از شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا حیوان به سمت شکارچی رانده شود؛ و در هند به این نوع شکار هتهجوری گویند.

شکارچی غیر مجاز[ویرایش]

شکار جانوران خارج از فصل شکار و بدون دریافت مجوزهای لازم، شکار غیرمجاز محسوب می‌شود. شکارچی غیرمجاز کسی است که بدون توجه به وضعیت زیستی جانوران و مقررات وضع شده برای حفاظت از گونه‌های در معرض نابودی، به شکار آن‌ها می‌پردازد. شکارچی‌گری غیرمجاز از معضلات جوامع امروزی در سراسر جهان است و موجب قانون شکنی، آسیب به محیط زیست و نهایتاً آسیب به جوامع انسانی می‌شود.[نیازمند منبع]

تا مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی، یکصدونوزده محیط‌بان به‌هنگام انجام مسئولیت محیط‌بانی و در رویاروییِ مستقیم با شکارچیان غیرمجاز، جان خود را از دست داده‌اند.[۱] همچنین شکارچیان غیرِ مجاز موجبِ آسیب و آزار جانوران می شوند. یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶ خورشیدی و در پناهگاه حیات وحش میاندشت، یک شکارچی متخلف که یک آهو را زنده گیری و داخل کیسه کرده بود، به علت ترس از محیط بانان، آن را به درون جوی آب پرتاب کرد و باعث خفگی آهو شد.[۲]

فصل شکار[ویرایش]

فصل شکار، دوره‌ای زمانی در هر سال است که شکارچیان قانونی می‌توانند با پرداخت هزینه و دریافت مجوزهای لازم و در محیط‌های تعریف شده از سوی دولت و سازمان محیط زیست به شکار قانونی و کنترل شده بپردازند.

پایان فصل شکار، هنگامه‌ای است که به منظور محافظت گونه‌ها از شکار و محافظت از جمعیت آن‌ها در زمان جفت‌گیری، کم بودن جمعیت و شرایط بدِ زیستی برقرار می‌گردد.[۳] شکار در زمانی که فصل شکار پایان یافته است، تخطی از قانون بوده و پیگرد دارد. عمدهٔ تلفات محیط بانان در هنگام انجام وظیفه، در رویارویی با شکارچیان غیرمجاز و در زمانی است که فصل شکار، پایان یافته است.

جریمهٔ شکار غیر مجاز در ایران[ویرایش]

پس از مسایلی که در مورد شکار جانوران وحشی و انقراض برخی از گونه‌های جانوری و نیز کشته‌شدن محیط‌بانان و جنگل‌بانان به‌دست شکارچیان غیرِ مجاز در ایران به‌وجود آمد، دولت و سازمان محیط زیست تلاش بسیاری را برای مقابله با این پدیده بکار بستند. سرانجام قانونی تصویب شد که بر اساس آن جریمهٔ شکار جانوران وحشی با توجه به مادهٔ سوّمِ قانون شکار و صید، به طور متوسط حدود پنج برابر و برخی از گونه‌ها تا بیش از ۱۰ برابر افزایش یافت.

تعرفه‌های جریمهٔ شکار غیر مجاز در ایران[ویرایش]

در تعرفه‌های جدید، برخی از جریمه‌ها تا ۱۶ برابر نیز افزایش یافته است که نشان از اهمیّت حفظ گونه‌های جانوری دارد. در تعرفهٔ جدید، جریمه پلنگ از ۵ میلیون تومان به ۸۰ میلیون تومان و یوزپلنگ از ۲۰ میلیون تومان به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش یافته است. جریمه گوزن زرد ایرانی از ۵ میلیون تومان به ۶۰ میلیون تومان، مرال و شوکا از ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به ۳۵ میلیون تومان و قوچ و میش و کل و بز و جبیر به ۱۰ میلیون تومان افزایش یافت. همچنین انواع نهنگ‌ها از ۱۵ میلیون تومان به ۵۰ میلیون تومان افزایش یافت و فک خزری در دوره قبل جریمه‌ای نداشت اما در جدول جدید جریمه ۱۵ میلیون تومانی برای آن در نظر گرفته شده است.[۴][۵]

شکار در اسلام[ویرایش]

در اسلام شکار حیوانات برای استفاده به عنوان خوراک حلال، اما شکار به منظور تفریح حرام شناخته شده است.[نیازمند منبع] به عقیده مکارم شیرازی شکار به منظور تفریح حرام است اما خود گوشت شکار، حرام نیست.[۶] البته امروزه شکار قانونی به پدیده‌ای علمی تبدیل شده است و نیازمند پرداخت هزینه و دریافت مجوزهای لازم و در محیط‌های تعریف شده از سوی دولت و سازمان محیط زیست است. چنین قوانین و سخت‌گیری‌هایی فقط به منظورِ حفاظت گونه‌های جانوری و در معرض خطر از انقراض و نیز جلوگیری از آزار جانوران و در تنگنا قرار دادنِ آنان در زندگی وضع گردیده است. امروزه نیاز شهروندان به گوشت و تفریح نیز از راه‌های دیگری تأمین می‌گردد تا نیاز به شکار مستقیم، برطرف شود.

عکسخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]