شنل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صفحه‌ای از کتاب مد پاریس در سال ۱۸۲۳.

شِنِل جامه‌ای است بدون آستین که به صورت پارچه‌ای بزرگ درست می‌شود و تنها قسمت پشت بدن پوشنده آن را می‌پوشاند. شنل تنها در قسمت گردن به بدن پوشنده وصل می‌گردد. در پوشاک ایرانی عبا که امروزه تنها توسط روحانیون پوشیده می‌شود، به شنل شباهت دارد.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژه شنل (به روسی: Шинель، تلفظ: شینِل) از زبان روسی وارد فارسی شده‌است، و در آن زبان به معنی پالتوی بلند نظامی است.

منابع[ویرایش]

مشیری، مهشید، فرهنگ واژه‌های اروپایی در فارسی، تهران: نشر البرز، ۱۳۷۱خ.