شاکوهاچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلوت شاکوهاچی.

شاکوهاچی، نام یک فلوت ژاپنی ساخته شده از نی است که انتهای آن ورم کرده و از هسیائو چینی مشتق شده است. انتهای ورم کردهٔ فلوت شاکوهاچی به طور مایل به طرف خارج بریده شده است و یک تکهٔ کوچک عاج فیل یا استخوان در لبهٔ آن قرار داده شده است که اجازه می‌دهد مایه‌های ظریف گوناگونی در صدا ایجاد شود. انتهای قیفی شکل یا شکمبه شامل الوار کندهٔ چوب و گیاه خیزران همراه ریشه‌های انتهایی آن است. بدنه به طور طبیعی یا به طور مصنوعی یا ساختگی روی انتهای قیفی شکل به دلایل زیبایی شناختی خم شده است.

نام وسیله از درازای اصلی این آلت موسیقی گرفته شده است: یک شاکو (که برابر ۳۰٫۳ سانتی متر است) و هشت (که به ژاپنی: هاچی است) سون (که معادل ۱٫۲ اینچ یا ۳ سانتی متر است). اما در حقیقت این آلت موسیقی در اندازه‌های مختلفی ساخته شده است. معمولاً فلوت شاکوهاچی دارای سوراخ‌های چهار انگشتی به علاوهٔ یک سوراخ شستی ( حفره ای که شست درآن جا بگیرد) است. این فلوت در موسیقی‌های تکنوازی یا کلیسایی استفاده می‌شود. معروف‌ترین آهنگی که این فلوت در آن استفاده شده ترانهٔ سادی (Sadeness) (قسمت اول) از پروژهٔ موسیقی انیگما است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  • کموسو - راهبان پیرو طریقت فوکه-شو که از راه نواختن شاکوهاچی به تمرین ذن می‌پرداختند.

منابع[ویرایش]

"shakuhachi."Encyclopædia Britannica from Encyclopædia Britannica 2006 Ultimate Reference Suite DVD .[Accessed August 29, 2007].