شاه ویس قلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شاه ویس قلی از شخصیت‌های مهم آیین یارسان در سده نهم هجری است. وی پس از سلطان سهاک مظهر ذات حق بوده است.[۱][۲] پدرش پیرقنبر شاهویی و لقبش قرمزی است. ولادت او به سال ٨١٠ در کردستان ثبت شده است. محل دقیق تولدش را روستای درزیان نزدیک شاهو ذکر کرده‌اند.[۳][۴] از او اشعاری به کردی باقی مانده که در دوره قرمزی ثبت گردیده است.[۴]

نمونۀ کلام[ویرایش]

شعر زیر از سروده‌های اوست:

ئەسڵمەن جە کورد، ئەسڵمەن جە کوردبابۆم کوردەنان، ئەسڵمەن جە کورد
من ئەو شێرەنان چەنی دەستەی گوردسلسلەی سپای زەحاک کەردم ھورد

یعنی (ترجمه فارسی):

اصل من ز کُرد، اصل من ز کُردپدرم کُردست، اصل من ز کُرد
من آن شیرم که همراه پهلوانانسلسله سپاه ضحاک را درهم کوبیدم


منابع[ویرایش]

  1. «مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: اهل حق».
  2. «ویکی فقه: گروه اهل حق».
  3. خزانه دار، معروف (2002). تاریخ ادبیات کرد، جلد اول، اربیل: نشر آراس. (به کردی).
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «معرفت ادیان: بررسی و تحلیل آیین اهل حق».