شاخص عملکرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شاخص عملکرد (انگلیسی: Performance indicator) یا شاخص کلیدی عملکرد، پارامتری قابل اندازه‌گیری برای عملکرد است، که به سازمان‌ها کمک می‌کند تا فرایند دستیابی به اهداف سازمانی را تعریف و اندازه‌گیری کنند. زمانی که یک سازمان، مأموریت خود را تحلیل کرده باشد، همه ذینفعان مشخص شده و اهداف سازمانی نیز تعریف شده باشند، ابزاری برای اندازه‌گیری میزان دسترسی به این اهداف لازم است، که شاخص‌های کلیدی عملکرد، این ابزار را فراهم می‌نمایند. شاخص عملکرد می‌تواند منعکس کننده فاکتورهای حیاتی موفقیت یک سازمان باشد، که این پارامترها از هر سازمانی به سازمان دیگر متغیر هستند.

این شاخص ها نقشی کلیدی و مهم در بسیاری از فرایندهای سازمانی، از جمله فروش و بازاریابی دارند. مدیران فروش با استفاده از این شاخص ها میزان موفقیت و کارامد بودن فروش را اندازه گیری می کنند. این شاخص ها به مدیریت هر بخش از سازمان کمک می کنند و بخش دشوار کار کردن با آنها، پیدا کردن شاخص های صحیح برای سازمان مورد نظر است. [۱]

انواع شاخص های عملکرد[ویرایش]

کمّی: حقایقی عاری از نظرات، احساسات، عقاید یا برداشت های شخصی افراد، که معمولاً با اعداد و ارقام و نسبت به یک استاندارد خاص ارائه می شود.

کیفی: اعداد و ارقامی که طبق نظرات، عقاید و برداشت های شخصی شکل گرفته و ارائه می شوند.

نقاط اندازه گیری[ویرایش]

وجود حداقل دو عنصر لازم است: ورودی و خروجی. اما لیست کامل تر به صورت زیر است:

ورودی: ورودی های مورد نیاز برای یک فعالیت را برای تولید خروجی نشان می دهد.

خروجی: نتیجه یا نتایج یک فعالیت یا یک گروه از فعالیت ها را نشان می دهد.

فعالیت: نشان دهنده تحولات ایجاد شده توسط یک فعالیت است.

مکانیسم: چیزی ست که موجب می شود یک فعالیت انجام شود (انسان یا سیستم).

کنترل: چیزی ست که روندفعالیت را از طریق انطباق کنترل می کند.

زمان: نشان دهنده عنصر زمانی یک فعالیت است.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]