سیمارگل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سیمارگلِ (به اسلاوی: Семарьглъ, Симарьглъ) در اساطیر اسلاو شرقی، یکی از ایزدان یا مخلوقی افسانه‌ای که در اولین سرگذشت‌نامهٔ کی‌یف به او اشاره شده است و رسماً توسط روس‌ها قبل از تغییر کیش آن‌ها به ارتدکس شرقی پرستش می‌شد. او به طور کلی به عنوان ایزد غلات و سبزیجات، محافظ دانه‌ها، بذر و رشد گیاهان به شمار می‌رفت. همچنین در برخی روایات او ایزد آتش، ماه، خانه و اجاق نیز بوده است. تندیس سیمارگل در کی‌یف توسط شاهزاده ولادیمیر کبیر در کنار مجسمه‌های ایزدان بزرگی همچون پرون، داژبوگ و موکوش ساخته شده بود.

سیمارگل به شکل شیر، یا سگی بالدار تصویر می‌شد، که هم نام و هم تصویرهای او برگرفته از اقوام سکاها و سرمتی است که منشأ ایرانی دارد و می‌توان ردش را تا پرندهٔ افسانه‌ای ایران باستان، یعنی سیمرغ دنبال کرد: بخشی پرنده، بخشی سگ، بخشی شیر یا شیردال.[۱] سازگار با روایت ایرانی این افسانه، که وقتی سیمرغ بال‌هایش را به هم می‌زند بذرهای گیاهان پراکنده می‌شوند، عقیده بر این است که سیمارگل ولادیمیر ایزد غلات و سبزیجات بوده است. بعضی دستبندهای به دست آمده از کی‌یف که به قرن‌های دوازدهم تا سیزدهم تعلق دارد، منقش به موجود بالدار عجیبی هستند که گاهی چنگال‌ها و سر یک سگ را دارد و گاهی بیشتر شبیه به شیردالی با سر عقاب است و به نقش‌های سیمرغ بر ظروف سیمین و زرین ایران باستان شباهت دارد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. John McCannon. "Simargl". pantheon.org. Archived from the original on 7 March 2016. Retrieved September 11, 2016.