سیلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیلوی غله در استرالیا

سیلو انباری جهت نگهداری از مواد خوراکی مورد استفاده در تغذیه انسان و دام است. سیلو در دامپروری معمولاً به جایی گفته می‌شود که علوفه با رطوبت بالا را در آن نگهداری می‌کنند به طوری که می‌توان تا سال‌ها از آن علوفه استفاده نمود بدون این که ارزش غذایی علوفه تغییر زیادی بدهد. انواع سیلو به دو نوع زیرزمینی و روزمینی تقسیم می‌شوند که در ایران معمولاً سیلو همیشه با ذرت خرد شده تهیه می‌گردد اما در کشورهایی که تولید یونجه در آن‌ها زیاد است از سیلوی یونجه نیز تهیه می‌گردد.

سیلو محل نگهداری مواد نیز هست، برای مثال سیلوهای مواد (مواد اولیه) و سیلوهای سیمان. مواد در این سیلوها نگهداری می‌شود، بدون اینکه در کیفیت این مواد تغییری به وجود آید.

تجهیزات برق سیلو[ویرایش]

در ماشین‌آلات سیلوها از انرژی الکتریکی استفاده می‌شود. سیستم‌های عمدهٔ برقی سیلوها عبارتند از:[۱]

  • تأمین و تغذیهٔ برق سیلو
  • توزیع برق و برق‌رسانی
  • برق اضطراری
  • اطاق فرمان
  • کنترل ماشین‌آلات
  • اتصال زمین
  • روشنایی
  • پریزهای مصارف مختلف
  • حفاظت در برابر آذرخش (برقگیر حفاظتی)
  • پخش صدا و اینترکام
  • تلفن داخلی
  • شبکه ارتباط رایانه‌ای

عمدهٔ بار الکتریکی سیلوها شامل الکتروموتورها و تجهیزات روشنایی است و مصرف‌کننده‌های عمدهٔ آن نقاله‌ها، شیرهای دوراهه، دیریچه‌های برقی، بازوها، پنکه‌ها و هواکش‌های فیلترها، شن‌گیرها، تمیزکننده‌ها (الک‌ها)، جداسازها (الک مسیر ثانویه)، آهن‌ربای الکتریکی، بالابرها، آسانسور حمل نفرات، کمپرسور تأمین هوای فشرده، روشنایی طبقات برج کار و پریزهای آن، پریزها و هواکش‌های زیرکندوها، هشت‌پر سیکلونها و فیلترها و فن‌هایشان است. همچنین در هنگام طراحی باید مصارف دیگری چون بار الکتریکی انبارها و کارگاه، روشنایی محوطه، جک و بیل تخلیه، دمنده‌ها، پمپ‌های آب و آتش‌نشانی و ساختمان‌های جنبی (ادااری، مسکونی، آزمایشگاه، نمونه‌برداری و…) و پیش‌بینی توسعهٔ آینده را نیز در نظر گرفت.[۲]

به علت وجود غبارهای سوزا در سیلوها، در استانداردهای جهانی آن‌ها را جزو محیط‌های خطرناک طبقه‌بندی می‌کنند. این غبارها ممکن است به صورت توده، ابر معلق در هوا یا لایه‌هایی روی تجهیزات برقی باشند و امکان آتش‌سوزی و انفجار بر اثر جرقه یا حرارت در کنار آن‌ها وجود دارد. برای مقابله با این خطر از لوازم برقی خاص همراه با شیوه‌های طراحی و اجرای ویژه که در استانداردهای طبقه‌بندی بیان شده‌اند استفاده می‌شود.[۳] بر این اساس مناطق خطرزای سیلو به مناطق سه‌گانهٔ ۲۰، ۲۱ و ۲۲ تقسیم‌بندی می‌شود که منطقهٔ ۲۲ کمترین میزان خطر را دارد و در آن می‌توان از تجهیزات با درجه حفاظت IP5X استفاده کرد، اما در مناطق ۲۱ و ۲۰ حداقل درجه حفاظتی می‌باید IP6X باشد.[۴] در کابل‌کشی و لوله‌کشی مناطق خطرزا نیز رعایت معیارهای خاصی لازم است.[۵]

منابع[ویرایش]

  • مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برق سیلو. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور. معاونت امور پشتیبانی. مرکز مدارک علمی و انتشارات، ۱۳۸۱. شابک ‎۹۴۶-۴۲۵-۳۳۹-۶.