سیستم پرداخت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیستم پرداخت، (به انگلیسی: payment system) مجموعه‌ای از ابزار، عوامل فنی، قانونی و اجتماعی است، که ارزش پولی را بین پرداخت کننده و گیرنده وجه، منتقل می‌کند.

به بیان ساده‌تر، سیستم پرداخت زیرساخت‌های فناوری و قانونی که انتقال ارزش میان دو طرف معامله را، میسر می‌سازد. در این تعریف، به دو موضوع اشاره شده است؛ نخست زیرساخت‌های فناوری و دیگری زیرساخت‌های قانونی.

منظور از زیرساخت‌های فناوری، مجموعه سخت‌افزارها و نرم‌افزارهایی است، که امکان انتقال ارزش را فراهم می‌سازد، که برای نمونه می‌توان به: شبکه کارت‌های اعتباری و دستگاه‌های خودپرداز اشاره کرد.

زیرساخت‌های قانونی؛ مجموعه قوانین، مقررات و توافق‌نامه‌هایی هستند، که از یک سیستم پرداخت، حمایت کرده و در طرفین معامله، ایجاد اطمینان و اعتماد می‌کنند.

شناخته شده‌ترین سیستم‌های پرداخت عبارتند از: سیستم پرداخت الکترونیکی و سیستم‌های معاملاتی بازار سهام، بازار اوراق قرضه، فارکس، بازار معاملات آتی و اختیار معامله، همچنین شبکه سوئیفت.

سیستم پرداخت ملی[ویرایش]

یک سیستم پرداخت ملی کارآمد هزینه کالا تبادل، خدمات، و دارایی ها را کاهش می دهد و به عملکرد بازارهای بین بانکی، پول، و سرمایه ضروری کمک می کند. یک سیستم پرداخت ضعیف ممکن است به شدت به ثبات و ظرفیت رشد اقتصاد ملی ضربه بزند. شکست سیستم پرداخت ملی می تواند در استفاده ناکارآمد از منابع مالی، خطر به اشتراک گذاری منابع به صورت نابرابردر میان عوامل، زیان های واقعی برای شرکت کنندگان، و از دست دادن اعتماد به نفس در سیستم مالی و در استفاده بسیار از پول منجر گردد. کارایی فنی سیستم پرداخت برای توسعه اقتصاد بسیار مهم است است.

به زمان واقعی سیستم تسویه ناخالص وجوه سیستم های انتقال که در آن انتقال پول یا اوراق بهادار از یک بانک به بانک دیگر در "زمان واقعی" و بر اساس "ناخالص" صورت می گیرد، RTGS می گویند.
حل و فصل در "زمان واقعی" بدان معنی است که برای پرداخت معامله هیچ دوره انتظاری نیست.

TARGET2 یک سیستم RTGS است که کشورهای عضو اتحادیه اروپا از آن استفاده می کنند و یورو را پوشش می دهد، و بخشی از Euro system است که شامل بانک مرکزی اروپا و بانک مرکزی کشورهای عضو که یورو را به رسمیت می شناسند.

سیستمهای پرداخت بین المللی[ویرایش]

در معاملات تجاری بین المللی وجهی که فروشنده در مقابل دریافت آن مالکیت کالا را به خریدار انتقال می دهد ، به شیوه های مختلفی پرداخت می گردد. روش های پرداخت برای به حداقل رسانیدن خطر عدم پرداخت در طول تاریخ تحولاتی را پشت سر گذاشته است. در این مقاله انواع روش های پرداخت در بازرگانی بین المللی مورد بررسی قرار گرفته و وضعیت هر کدام به لحاظ ریسک پذیری برای خریدار و فروشنده بیان گردیده است. هر کدام از این روش ها معایبی دارند که به صورت کلی به معایب نیز اشاره شده است.


انوع روش های پرداخت[ویرایش]

شیوه های پرداخت در معاملات بین المللی ، نظر به عوامل مختلف ، متفاوت است. طرفین با در نظر گرفتن میزان اعتمادی که به همدیگر دارند و نیز با ملاحظه اوضاع و احوال اقتصادی و سیاسی ، یکی از انواع شیوه های پرداخت را در معامله خود انتخاب می نمایند.

عوامل تاثیرگذار در انتخاب نوع پرداخت[ویرایش]

  • مدت زمان همکاری بین طرفین معامله و میزان اعتماد بین آنها
  • موقعیت سیاسی، اقتصادی و قانونی در کشورهای خریدار و فروشنده(میزان ریسک کشورها)
  • موقعیت مالی طرفین و بویژه خریدار
  • فاصله جغرافیایی بین خریدار و فروشنده
  • تعداد دفعات معامله و مهلت پرداخت و مبلغ معامله
  • فرصت کسب اعتبار و هزینه های مربوطه

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]