زن حرمسرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زن حرمسرا (به ترکی استانبولی: Odalık) به زنانی برده (کنیز) یا آزاد گفته می‌شد که در حرمسرا ی پادشاه بودند. معمولاً شاهان عثمانی در ترکیه و شاهان قاجار در ایران حرمسرا داشتند.

یک زن حرمسرای لمیده - نقاشی از گوستاو لئونارد- ۱۸۷۰ میلادی

زنان حرمسرا در دوره صفویه[ویرایش]

در دورهٔ اول حکومت صفویه زنان حرمسرا حتی در جنگ‌ها شرکت می‌کردند، آزادانه با امرا و درباریان مراوده داشتند و در جلسات درباری شرکت می‌کردند و با اجازهٔ شاه از حرمسرا خارج شده در شهر تردد می‌کردند. اما در دورهٔ شاه عباس همانند شاهزادگان زنان حرمسرا نیز با محدودیت مواجه شدند. دیگر نمی‌توانستند در جلسات شرکت کنند و آزادانه در شهر بچرخند و باید در میان خواجه سرایان قرار می‌گرفتند![۱]

زن حرمسرا در دولت عثمانی[ویرایش]

مادر سلطان، که والده سلطان نامیده می‌شد، قدرتمندترین زن حرمسرا و معمولاً قدرتمندترین زن امپراتوری عثمانی بود. زنانی که برای سلطان پسرانی به دنیا آورده بودند، سوگلی سلطان (به ترکی استانبولی: خاصگی سلطان) نامیده می‌شدند و در مرتبه بعدی قدرت قرار داشتند. زنان اجازه خروج از حرمسرا را نداشتند، و خواجگان سیاه‌پوست از مصر و حبشه از آن‌ها مراقبت می‌کردند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. زنان حرمسرا در دوره صفویه
  2. شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضان‌زاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]