زبان لیکیایی
| لیکیایی | |
|---|---|
| 𐊗𐊕𐊐𐊎𐊆𐊍𐊆 Trm̃mili | |
 نقشه پراکندگی زبانهای آناتولی، در هزاره دوم و اول قبل از میلاد. | |
| زبان بومی در | لیکیه، لیکعنیا |
| منطقه | جنوب غربی آناتولی |
| قومیت | لیکیهایها |
| دوره | ۵۰۰ تا حدود ۲۰۰ پیش از میلاد[۱] |
گونههای نخستین | |
| Lycian script | |
| کدهای زبان | |
| ایزو ۳–۶۳۹ | xlc |
فهرست لینگوییست | xlc |
| گلاتولوگ | lyci1241[۲] |
زبان لیکیایی (به انگلیسی: Lycian language)، از زبانهای مرده خانواده زبانی زبانهای هندواروپایی و از شاخه زبانهای آناتولی آن است. این زبان در عصر آهن در منطقه لیکیه در آسیای کوچک گویشور داشت. شماری از کارشناسان بر این باورند که از تبار زبان هیتی یا زبان لوویایی است. در حدود نخستین سده پیش از میلاد مسیح از میان رفت و با زبان یونانی جایگزین شد.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ لیکیایی at MultiTree on the Linguist List
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Lycian A". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.