زبان‌های سلتیک جزیره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان‌های سلتیک جزیره‌ای یکی از دو شاخهٔ زبان‌های سلتی است که خاستگاهش جزایر بریتانیا می‌باشد. شاخهٔ دیگر این زبان‌ها زبان‌های سلتیک قاره‌ای‌اند که خاستگاهشان اروپای قاره‌ای و آناتولی است. زبان‌های سلتی برجای ماندهٔ کنونی همه از این شاخه‌اند. خود زبان‌های سلتیک جزیره‌ای هم به دو شاخهٔ زیر بخش می‌شوند:

جدول زیر دگرگونی آوای ک به پ را در زبان‌های سلتی نشان می‌دهد:

نیاسلتی گالیش ولزی کورنی برتون ایرلندی نخستین' ایرلندی امروزی گالیک اسکاتلندی مانکس فارسی
*kʷennos pennos pen penn penn qennos ceann ceann kione "سر"
*kʷetwar- petor pedwar peswar pevar *qetwar- ceathair ceithir kiare "چهار"
*kʷenkʷe pempe pump pymp pemp *qenqe cúig còig queig "پنج"
*kʷeis pis pwy piw piv *qeis (older cia) cò/cia quoi "چه کسی"

منبع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Insular Celtic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Insular_Celtic_languages&oldid=473622593 (accessed February 7, 2012).