رویالتی-فری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بدون بهرهٔ مالکانه یا رویالتی-فری (به انگلیسی: Royalty-free یا RF) به آن دسته از مطالب دارای حق نشر یا مالکیت فکری گفته می‌شود که می‌توان بدون پرداخت بهرهٔ مالکانه یا هزینهٔ پروانه، از آن‌ها استفاده کرد.

محتویات

در استانداردهای رایانه[ویرایش]

بسیاری از استانداردهای صنعت رایانه، به‌ویژه آن‌هایی که توسط کنسرسیوم‌های صنعتی یا شرکت‌ها گسترش می‌یابند و ثبت می‌شوند، برای استفاده از این استانداردها خواهان بهرهٔ مالکانه هستند. این بهره‌ها معمولاً به ازای هر دستگاه فروش دریافت می‌شوند که در این روش تولیدکنندهٔ وسایل طراحی‌شده برای کاربران نهایی باید برای هر دستگاهی که به فروش می‌رساند یک مبلغ ثابت را پرداخت کند. با فروش میلیون دستگاه از یک وسیله در یک سال، میزان بهرهٔ مالکانه ممکن است تا چندین میلیون دلار برسد که فشار زیادی به تولیدکننده وارد می‌کند.

به عنوان نمونه‌هایی از این استاندادهای مبتنی بر بهرهٔ مالکانه می‌توان به آی‌تریپل‌ئی ۱۳۹۴ (فایروایر)، اچ‌دی‌ام‌آی و اچ.۲۶۴/امپگ-۴ ای‌وی‌سی اشاره کرد. در مقابل برخی استانداردها مانند دیسپلی‌پورت، آرایه نمایش تصویر، وی‌پی۸ و ماتروسکا، رویالتی-فری هستند.

استانداردهای بدون بهرهٔ مالکانه هیچگونه هزینه‌ای به ازای هر جلد یا هر دستگاه در نظر نمی‌گیرند یا سازندگان را برای استفاده از آن استاندارد ملزم به پرداخت هزینه‌های سالانه نمی‌کنند، هرچند غالباً متن اصلی استاندارد توسط قانون حق نشر محافظت شده‌است و برای به دست آوردن متن آن باید آن را خریداری کرد.

بیشتر استانداردهای باز و بسیاری از استانداردهای مالکیتی رویالتی-فری هستند.

عکاسی و تصویرسازی[ویرایش]

در صنعت عکاسی و تصویرسازی، رویالتی-فری به آن دسته از پروانه‌های حق تکثیر گفته می‌شود که استفاده‌کننده در آن‌ها حق دارد بدون وجود محدودیت‌های زیاد و تنها با یک بار پرداخت به پروانه‌دهنده در پیش از استفاده، از عکس استفاده کند؛ بنابراین کاربر خواهد توانست از تصویر در چندین پروژه، بدون نیاز به خریدن پروانه‌های بیشتر، استفاده کند. پروانه‌های رویالتی‌فری را می‌توان به صورت انحصاری اعطا کرد. در عکاسی آرشیوی، رویالتی‌فری یکی از مجوزهای رایج است که گاهی در مقابل حقوق مدیریت‌شده (به انگلیسی: Rights Managed یا RM) مطرح می‌شود و معمولاً به صورت مدل‌های کسب و کار حق اشتراک یا میکرواستاک پیاده‌سازی می‌شود.

عکاسی رویالتی - فری ( Royalty - free)[ویرایش]

عکاسی رویالتی - فری: همان‌طور که در ماه‌های گذشته با مطالب متعدد دربارهٔ شاخه‌های مختلف عکاسی صحبت کردیم، این بار، در تلاش هستیم برای جلسهٔ ماه مهر، مطالبی را پیرامون موضوع عکاسی رویالتی - فری، در گروه مطرح کنیم، همچنین نمونه‌هایی از عکس‌های این شاخه را برای دوستان به اشتراک می‌گذارم و امیدوارم، نهایت استفاده را داشته باشید.[ویرایش]

* این شاخه از عکاسی بیشتر برای کارهایی به صورت پروژه ای توصیه می‌شود و جنبهٔ تجاری امور عکاسی را در خود جای می‌دهد.[ویرایش]

* عکاسی که در این شاخه کار می‌کند، تعدادی از عکس‌های خود را با عنوان یک مجموعه عکس به صورت کلی به خریدار خود ارائه می‌دهد و خریدار طی قراردادی، از آنها علاوه بر پروژهٔ جاری، اگر صلاح بداند، در پروژه‌های آتی نیز استفاده می‌کند.[ویرایش]

* اصطلاح رویالتی - فری، اولین بار در دنیای دیجیتال و کامپیوترها مطرح شد، و بیشتر مخصوص نرم‌افزارهایی بود که یکبار با قیمتی معلوم خریداری میشدن و مدت‌ها و در پروژه‌های مختلفی از آنها بهره‌مند میشدن.[ویرایش]

* بعد از ورود به دنیای دیجیتال، این اصطلاح را در هنرهای تجسمی و در بخش تصویرسازی، بکار بردند. اما امروزه، این اصطلاح در دیگر رشته‌های تجسمی نیز، به کار برده می‌شود.[ویرایش]

? حال سؤال اول را مطرح می‌کنیم ، چرا عکاسی ِ رویالتی - فری، را برای پروژه‌ها بیشتر در نظر می‌گیرند؟[ویرایش]

* در جواب باید گفت، این شیوه از عکاسی صرفاً، نه به شکل یک شیوهٔ کامل، بلکه بیشتر به شکل یک قرارداد خود را عنوان می‌کند و سعی در آن دارد تا حقوق مؤلف را حفظ و ترویج فرهنگ عکاسی را بیش از پیش کند.[ویرایش]

? سؤال دیگری که در این قسمت برای ما ایجاد می‌شود، این مورد است که، چه عکس‌هایی را می‌توانیم، جزء این شیوه و بخش‌بندی قرار دهیم و چه عکس‌هایی را نمی‌توانیم؟[ویرایش]

* در جواب باید، مطرح کرد، که هر عکسی را می‌شود در این دسته قرار داد، امروزه عکاسان زیادی هستند که در زمینه‌های مختلفی فعالیت می‌کنند، و همگی به دنبال این هستند که بخشی از آثار خود را به معرض نمایش گذاشته و به فروش برسانند، در کل، بخش عظیمی از هر نوع سبک را می‌شود در این بخش و شیوهٔ کلی قرار داد. مرز خاصی را نمی‌شود، در این بخش برای عکاس مدنظر گرفت، زیرا نمی‌توانیم این مرزها را به صورت کامل و شفاف، از هم تمیز داده، به همین دلیل باعث سردرگمی بیشتر می‌شود، اما در کل و برای جمع‌بندی نهایی، می‌توانیم بگوییم، عکس‌هایی که از نظر کلی، چه از لحاظ بصری و حسی و چه از لحاظ فنی و تکنیکی از کیفیت مطلوب برخوردار باشند را می‌شود در این بخش قرار داد.[ویرایش]

تا این بخش با ساختار کلی و شناخت اولیه این شاخه و بخش از عکاسی آشنا شدید؛ ولی بحث اصلی که این مقاله را برتر می‌کند فقط دربارهٔ توضیح کوتاهی دربارهٔ این بخش از هنر و صنعت عکاسی نیست، بلکه این تازه بخش کوچکی از این بخش بود، امروزه با توسعه فراوان شبکه‌های الکترونیکی و دسترسی همگانی به این موارد، تقریباً تمامی اعضای یک جامعه، به این ویژگی دسترسی دارند و می‌توانند به بهترین شکل از این ویژگی استفاده کنند و از آن بهره‌مند شوند، این ویژگی که عکس‌های شما را در این شاخه قرار می‌دهد، و عکس شما را در زیرشاخهٔ عکس‌های رویالتی - فری قرار می‌دهد، سایت‌ها و اپلیکیشن‌هایی هستند که به شما خدمات ارائه عکس و تصاویر خلق شده توسط شما را به شما می‌دهند. این سایت‌ها ویژگی‌های مختلفی دارند و از کشورهای مختلفی حمایت می‌کنند، ولی به خاطر دسترسی وسیع افراد به جهان دیجیتال، این دسترسی برای هر شخصی در سراسر جهان امکان‌پذیر است.[ویرایش]

ویژگی‌هایی که این سایت‌ها ارائه می‌کنند به شما این امکان را می‌دهد، تا به ساده‌ترین روش ممکن و بهترین شیوه عکس‌های خود را ارائه کرده و بعد از به نمایش گذاشتن درست عکس‌های خود، برای آنها قیمت‌هایی را مدنظر گرفته و با مشتریان مختلف به بحث پرداخته تا بتوانید عکس‌های خود را به آنها فروخته و آنها نیز بتوانند با دسترسی به کیفیت اصلی عکس شما از آن بهره‌مند شده و از آن استفاده کنند.[ویرایش]

در زیر به معرفی تعدادی از این سایت‌ها می‌پردازیم و امیدواریم این شناخت و معرفی راهی باشد تا شما خوانندهٔ محترم این مقاله را با جهان عرضه و تقاضای خوبی آشنا کند و شما بتوانید عکس‌های خود را به نمایش بگذارید[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

http://unionline.in/1396/07/27/royalty-free-photography/

http://unionline.in/1396/07/27/royalty-free-photography/