پروانه (سند)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پروانه، اجازه‌نامه یا جواز، نوشته‌ای رسمی است که به دارندهٔ آن اجازهٔ کار معینی را می دهد. [۱]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژه‌ی پروانه جدا از نام حشره، در فارسیِ کهن به معنای «پیشرو لشکر، رهبر و راهنما» بوده و گویا به دلیل دربرداشتنِ مفهومِ راهگشایی، به معنای مجوز و اجازه‌نامه نیز به کار رفته است.[۲] در گذشته پروانه به معنای فرمان پادشاهان یا حکم به کار می‌رفته.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «پروانه در فرهنگ معین». وب‌گاه «جس جو». بازبینی‌شده در ۱ دی ۱۳۹۰. 
  2. «برابرنهادهای ۱۶». انجمن فارسی سره، ۲۷ خرداد ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱ دی ۱۳۹۰. 
  3. «فرهنگ واژگان فارسی به فارسی». farsilookup.com. بازبینی‌شده در ۱ دی ۱۳۹۰.