پروانه (سند)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پروانه، اجازهنامه یا جواز، نوشتهای رسمی است که به دارندهٔ آن اجازهٔ کار معینی را می دهد. [۱]
ریشهشناسی[ویرایش]
واژهی پروانه جدا از نام حشره، در فارسیِ کهن به معنای «پیشرو لشکر، رهبر و راهنما» بوده و گویا به دلیل دربرداشتنِ مفهومِ راهگشایی، به معنای مجوز و اجازهنامه نیز به کار رفته است.[۲] در گذشته پروانه به معنای فرمان پادشاهان یا حکم به کار میرفته.[۳]
جستارهای وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- ↑ «پروانه در فرهنگ معین». وبگاه «جس جو». بازبینیشده در ۱ دی ۱۳۹۰.
- ↑ «برابرنهادهای ۱۶». انجمن فارسی سره، ۲۷ خرداد ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱ دی ۱۳۹۰.
- ↑ «فرهنگ واژگان فارسی به فارسی». farsilookup.com. بازبینیشده در ۱ دی ۱۳۹۰.