دیوید اچ. کوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیوید اچ. کوک
زادروز ۳ مهٔ ۱۹۴۰(۱۹۴۰-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-0۳) ‏(۷۵ سال)
ویچیتا، کانزاس[۱]
محل زندگی منهتن، نیویورک
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
تحصیلات کارشناسی ارشد مهندسی شیمی
از دانشگاه دانشگاه ام‌آی‌تی
پیشه بازرگان
کارآفرین
نقش‌های برجسته معاون مدیرعامل
صنایع کوک
دارایی خالص افزایش ۴۰٫۶ $ میلیارد دلار (۲۰۱۳)
حزب سیاسی حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
عضو هیئت عضو هیئت مدیره مؤسسه کیتو
همسر جولیا ام. فلشر کوک[۲][۳]
فرزندان ۳
والدین فرد سی. کوک (پدر)
خویشاوندان

برادران

جایزه‌ها

دکترای افتخاری از دانشگاه کمبریج

جایزه شهروندان مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون


دیوید همیلتون کوک، (به انگلیسی: David H. Koch) (زاده ۳ مه ۱۹۴۰) تاجر، نیکوکار، فعال‌سیاسی و مهندس شیمی آمریکایی است. او در سال ۱۹۷۰ به شرکت خانوادگی صنایع کوک پیوست. این شرکت خوشه‌ای، در حال حاضر بعنوان دومین شرکت خصوصی بزرگ در ایالات متحده محسوب می‌شود. او در سال ۱۹۷۹ به ریاست شرکت دختر آن مهندسی کوک رسید و در سال ۱۹۸۳ به همراه برادر بزرگترش؛ چارلز، یکی از دو مالک صنایع کوک شد. او هم اکنون نایب رئیس اجرایی این شرکت است.

کوک لیبرترینی بانفوذ است. او نامزد حزب لیبرترین برای معاونت ریاست جمهوری آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۰ بود. او و برادرش به گروه‌های هواداری سیاسی و کمپین‌های انتخاباتی که تقریباً همگی جمهوری‌خواه بوده‌اند کمک مالی کرده‌اند.

دیوید کوک در فهرست سال ۲۰۱۴ از ثروتمندترین افراد جهان، در رتبه نهم قرار گرفت.[۴] در سال ۲۰۱۲ نیز بعنوان چهارمین فرد ثروتمند ایالات متحده محسوب می‌شد. دیوید کوک ثروتمندترین فرد ساکن نیویورک سیتی در سال ۲۰۱۳ است.[۵]

Condé Nast Portfolio او را یکی از «بخشنده‌ترین ولی غیر خودنماترین نیکوکاران در آمریکا» توصیف کرده است.[۶] کوک به خیریه‌های متعددی از جمله مرکز هنرهای نمایشی لینکلن، مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ، یک کلینیکی نازایی در بیمارستان پرسبیرتری نیویورک و بال دایناسور دیوید اچ کوک موزه تاریخ طبیعی آمریکا کمک مالی کرده است.[۷] در سال ۲۰۰۸ در پی اهداء یک هدیه ۱۰۰ میلیون دلاری از دیوید کوک، به سالن تئاتر شهر نیویورک، در مرکز لینکلن، که بمنظور نوسازی تالار اصلی آن، انجام شده بود، نام آن به تالار دیوید اچ. کوک تغییر پیدا کرد. او یکی از بازماندگان پرواز ۱۴۹۳ یواس‌ایر، که در سال ۱۹۹۱ سقوط کرد، می‌باشد.

دیدگاه‌های سیاسی[ویرایش]

کوک از سیاست‌هایی حمایت می‌کند که مروج اصول آزادی و بازار آزاد باشند. او حامی ازدواج همجنس‌گرایان و یاخته‌های بنیادی است.[۸][۹] او مخالف لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون به صرفه و قانون داد- فرانک است.[۸] او مخالف جنگ با مواد مخدر[۱۰] و در خصوص گرم‌شدن زمین دارای منشأ انسانی مشکوک است. او گفته است که یک سیارهٔ گرمتر بهتر خواهد بود زیرا «زمین خواهد توانست مردم خیلی بیشتری را تأمین کند و نواحی خیلی وسیعتری برای تولید غذا موجود خواهد بود.»[۸]

کوک با جنگ عراق مخالف بود، و می‌گفت «جنگ خرج زیادی داشته و جان تعداد خیلی زیادی از آمریکاییان را گرفته،» و «من در این که این کار درستی بوده تردید دارم. با مشاهده گذشته به نظر می‌رسد سیاست خوبی نبوده است.»[۱۱]

کوک منقد بسیاری از سیاستهای اوباماست. «او رادیکالترین رئیس جمهوری است که این کشور داشته است... صدمهٔ خیلی بیشتری به نظام بازار آزاد و شکوفایی بلندمدت زده نسبت به هر رئیس جمهور دیگری که داشته‌ایم.»[۱۱] کوک معتقد است که سوسیالیسم پدر اوباما دلیل باور اوباما به چیزیست که کوک آن را تمایلات «ضد کسب و کار، ضد بازار آزاد» اوباما می‌داند.[۱۱] کوک معتقد است که اوباما خود «سوسیالیستی تندرو» است که «به طرز اعجاب آوری وانمود می‌کند چیزی جز آن است.»[۱۲]هشتاد و هفت درصد از اعانه‌های دیوید کوک در سال ۲۰۱۲ به جمهوریخواهان داده شد.[۱۳]

انسان دوستی[ویرایش]

بنیاد خیریه دیوید اچ. کوک از سال ۲۰۰۰ تاکنون بیش از ۷۵۰ میلیون دلار در زمینه تحقیقات سرطان، مراکز پزشکی، نهادهای آموزشی، هنرها، نهادهای فرهنگی و مطالعات سیاست عمومی اهدا یا تقبل کرده است.[۵][۱۴] مجله کرونیکل آو فیلنتروپی از سال ۲۰۰۶، کوک را در زمرهٔ ۵۰ انساندوست برتر جهان قرار داده است.[۱۵]

تحقیقات پزشکی[ویرایش]

کوک در ۱۹۹۲ دچار سرطان پروستات تشخیص داده شد. او تحت پرتودرمانی و هورمون درمانی قرار گرفت؛ ولی سرطان بازگشت. کوک معتقد است تجربه اش با سرطان او را برای تأمین بودجه تحقیقات پزشکی تشویق کرده است. او می‌گوید، «وقتی بیماری می‌گیرید که من حدوداً ۲۰ سال دچار آن بوده‌ام؛ بدل به مبارزی برای تلاش برای درمان بیماری نه فقط برای خودتان بلکه برای بقیه مردم می‌شوید.»[۱۱] کوک بین ۱۹۹۸ و ۲۰۱۲ حداقل ۳۹۵ میلیون دلار به نهادها و حرکت‌های پژوهشی پزشکی کمک کرده است.[۱۶]

در سال ۲۰۰۷، او ۱۰۰ میلیون دلار به مؤسسه فناوری ماساچوست کمک کرد تا مرکزی برای جای دادن مؤسسه پژوهش ترکیبی سرطان دیوید اچ. کوک را بسازد.[۱۷]

هنر[ویرایش]

کوک همچنین یکی از حامیان بزرگ هنر در ایالات متحده است و تابحال کمک‌های فراوانی به موسسات و سازمان‌های هنری نموده است، که از جمله آنها می‌توان به مرکز هنرهای نمایشی لینکلن، مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ، موزه تاریخ طبیعی آمریکا و درمانگاه باروری بیمارستان نیویورک اشاره کرد.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. . 
  2. . http://www.nytimes.com/1998/01/11/magazine/woman-ascending-a-marble-staircase.html?pagewanted=all. 
  3. . http://www.nytimes.com/1996/05/26/style/weddings-julia-m-flesher-david-h-koch.html. 
  4. "Hurun Report Global Rich List 2014". Hurun Report. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "David Koch - Forbes". Forbes. March 9, 2011. 
  6. Weiss, Gary, "The Price of Immortality", Condé Nast Portfolio, November 2008.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Suzan Mazur, "The Altenberg 16: An Exposé of the Evolution Industry", North Atlantic Books, 2010, 343 pages
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ Goldman, Andrew (July 25, 2010). "The Billionaire's Party: David Koch is New York’s second-richest man, a celebrated patron of the arts, and the tea party’s wallet". نیویورک (مجله). Retrieved August 26, 2010. 
  9. Joseph Patrick McCormick, Billionaire GOP supporter disagrees with platform, says he supports gay marriage, Pink News, September 2, 2012
  10. The Koch Brothers December 24, 2012 page 96 Forbes
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ ۱۱٫۳ Continetti, Matthew (April 4, 2011). "The Paranoid Style in Liberal Politics". The Weekly Standard. 
  12. Owen, Sarah (May 5, 2011). "David Koch Gives President Obama Zero Credit for Bin Laden’s Death". New York. 
  13. http://www.followthemoney.org/database/StateGlance/contributor.phtml?d=992300656
  14. Lewis, Matthew (September 2, 2010). "Koch Brothers Give More to Charity than to Right Wing Causes". Politics Daily. 
  15. "No. 45: David H. Koch". The Chronicle of Philanthropy. The Chronicle of Philanthropy. Retrieved October 8, 2011. 
  16. Sparks, Evan (Summer 2012). "The Team Builder". Philanthropy Magazine. Retrieved September 26, 2012. 
  17. Karagianis, Liz (2008). “Empathy for Others”. Spectrvm
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «David H. Koch»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ مارس ۲۰۱۳).