دوربین فیلم‌برداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک دوربین فیلم‌برداری روسی کاراسنوگورسک ۳

دوربین فیلمبرداری نوعی دوربین ثبت تصویر است که به سرعت تعداد زیادی از تصاویر را بر روی فیلم یا سنسور تصویر ثبت می‌کند. بر خلاف دوربین عکاسی که هربار تنها یک تصویر ثبت می‌کند دوربین فیلمبرداری یک سری از عکس‌ها را ثبت می‌کند که هر تصویر فریم خود را دارد. این عمل با یک مکانیزم اینترمدیت امکانپذیر است. بعداً تصاویر در فیلم پروژکتور با سرعت مشخصی، که سرعت فریم (تعداد فریم‌ها در هر ثانیه) نامیده می‌شود، نمایش داده‌می‌شوند. در سرعت مشخصی از فریم ریت، چشم و مغز انسان دو تصویر مجزا را به هم می‌آمیزد و تصور حرکت کردن تصاویر به ذهن خطور می‌کند.[۱]

توماس ادیسون مخترع نامدار آمریکایی، برای اولین بار در سال۱۸۹۱ حق امتیاز نخستین دوربین فیلمبرداری را دریافت کرد. از آغاز دههٔ ۲۰۱۰ میلادی بیشتر دوربین‌ها فیلم‌برداری با دوربین‌های دیجیتال جایگزین شده‌اند.

تاریخچه[ویرایش]

یک پیشگام جالب در زمینه دوربین فیلم‌برداری دستگاهی بود که فرانسیس رونالدز (به انگلیسی: Francis Ronalds) در رصدخانهKew در سال ۱۸۴۵ میلادی اختراع کرد. یک سطح حساس به نور به آرامی به بعد از روزنه دیافراگم دوربین توسط یک مکانیزم ساعت شکل کشیده شده تا توانایی ضبط مداوم به مدت ۱۲ یا ۲۴ ساعت را به دوربین بدهد. رونالدز دوربین‌های خود را در پی تغییرات روبه پیشرفت ابزار علمی به کار بست و بیش از یک قرن از آن دوربین‌ها در رصرخانه‌های سراسر جهان استفاده شد. در سال۱۸۷۶میلادی Wordworth Donisthorpe طرح دوربینی را پیشنهاد کرد که بتواند مجموعه ای از تصاویر را روی یک رول از فیلم کاغذی چاپ شود. در سال ۱۸۸۹ او اختراع یک دوربین تصویر متحرک را به ثبت رساند که در آن فیلم به صورت مداوم حرکت میکرد. یک دوربین فیلمی دیگر توسط فردی فرانسوی به نام Louis Le Prince در سال ۱۸۸۸ در انگلستان طراحی شد. او در سال ۱۸۸۷ یک دوربین ۱۶ لنزه را در کارگاهش در لیدز ساخت. ۸ لنز اول با توالی سریع به وسیله یک شاتر الکترومغناطیسی روی فیلم حساس به کار می افتاد.

منابع[ویرایش]

  1. Joseph and Barbara Anderson, "The Myth of Persistence of Vision Revisited," Journal of Film and Video, Vol. 45, No. 1 (Spring 1993): 3-12. http://www.uca.edu/org/ccsmi/ccsmi/classicwork/Myth%20Revisited.htm